วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย น้ำมนต์ วงศ์มินตรา - Friday, 26 August 2005, 10:26AM
  น้องน้ำมนต์ขอประทานโทษนะคะที่เข้ามาช้าไปหน่อย น้องน้ำมนต์ตื่นสายน่ะค่ะ เมื่อคืนนี้น้องน้ำมนต์มัวแต่คิดชื่อกระทู้อยู่ เพราะพี่พายุไม่ยอมให้ตั้งชื่อกระทู้ว่า "แก้วตาพายุ" พี่พายุไม่ยอมรับว่าน้องน้ำมนต์เป็นแก้วตาของพี่พายุ น้องน้ำมนต์ก็ไม่ง้อหรอกค่ะ ชื่อกระทู้ที่คุณ test เสนอก็ตกไปเหมือนกันเพราะพี่พายุกับน้องน้ำมนต์ไม่ได้เป็นพี่น้องกัน แล้วพี่พายุก็ทำใจรับได้ยากที่จะเป็น "บางแก้วธรรมดา" ถึงแม้ว่าคุณ test จะให้เป็น "บางแก้วธรรมดาที่ไม่ธรรมดา" ก็เถอะค่ะ ที่สำคัญคือชื่อกระทู้จะต้อง มีชื่อของน้องน้ำมนต์อยู่ด้วยน่ะค่ะ น้องน้ำมนต์ถึงจะยอม แต่พี่พายุก็ไม่ยอมให้มีแต่ชื่อน้องน้ำมนต์ตัวเดียว ก็เลยต้องตั้งชื่อกระทู้ให้มีทั้งชื่อน้องน้ำมนต์และชื่อพี่พายุเหมือนกระทู้ก่อนๆ เลยมาลงที่ "วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ" เป็นชื่อกระทู้ที่คิขุอาโนเนะสมกับเจ้าของกระทู้ไงคะ มาจ๊ะจ๋ากันเรื่องพี่พายุตอนเล็กๆต่ออีกหน่อย แล้วก็จะถึงเรื่องใกล้ๆปัจจุบันของพี่พายุและน้องน้ำมนต์ค่ะ


รูปที่ 301 "ห้าโหล! ห้าโหล! มีใครอยู่ไม๊คร๊าบ
ช่วยเปิดประตูรับพายุเข้าบ้านหน่อยคร๊าบ พายุมีอะไรดีๆจะให้ดูคร๊าบ"

เมื่อตอนที่พี่พายุยังเล็ก นอกจากพี่พายุจะชอบกัดชอบแทะและชอบขุดดินแล้ว พี่พายุยังชอบนอนบนดินแฉะๆด้วยค่ะ สามเรื่องแรกอาโกวไม่สู้เดือดร้อนใจเท่าไหร่ แต่เรื่องนอนบนดินแฉะๆนี่อาโกวไม่ชอบเลย อาโกวกลัวว่าจะมีพยาธิไชเข้าไปในตัวพี่พายุน่ะค่ะ ตอนพี่พายุยังเล็กและอยู่ในบ้านเป็นส่วนใหญ่ บางครั้งอาโกวใช้เชือกไนล่อนล่ามพี่พายุไว้กับขาโต๊ะกระจกในห้องนั่งเล่น เพื่อให้พี่พายุอยู่ในพื้นที่จำกัด พี่พายุจะได้ไม่ไปกัดไปแทะขาเก้าอี้ในห้องนั้นและในห้องกินข้าว แต่ก็กันไว้ได้ชั่วคราวเท่านั้นค่ะ พอหลุดจากเชือกที่ล่าม พี่พายุก็จะเดินไปทั่ว และกัดแทะทุกอย่าง อาโกวเลยยอมแพ้ ไม่ล่ามพี่พายุในบ้านอีก (จากรูปของพี่พายุตอนเล็กๆ ที่น้องน้ำมนต์โพสต์ไว้ในกระทู้ "น้ำมนต์และพายุ" ก็จะเห็นว่าถึงแม้พี่พายุจะถูกล่ามไว้กับขาโต๊ะ แต่พี่พายุก็ทำกิจกรรมได้หลายอย่าง เช่น เล่นซ่อนหาในช่องใต้โทรทัศน์ เคี้ยวปุ่มมือจับลิ้นชัก และขึ้นไปนอนบนโต๊ะกระจก เป็นต้น) พอพี่พายุโตขึ้นและได้อยู่ทั้งในบ้านและนอกบ้าน เวลาพี่พายุอยู่นอกบ้านอาโกวก็ใช้เชือกไนล่อนยาวสัก 3-4 เมตรล่ามพี่พายุไว้กับคานบันไดระเบียง พี่พายุจะได้อยู่แต่ในพื้นที่ที่ปูอิฐตัวหนอน หรืออยู่บนระเบียง เพราะอาโกวไม่อยากให้พี่พายุไปนอนบนพื้นดิน แต่ไม่ต้องทิ้งเวลาให้ยาวนานมากนักหรอกค่ะ อาโกวเข้าบ้านไปแค่ 10-20 นาที พอกลับมาอีกที พี่พายุก็หายตัวไปแล้วค่ะ พี่พายุใช้เวลาแป๊บเดียวก็กัดเชือกไนล่อนขาด แล้วไปนอนเหยียดยาวอยู่บนดินแฉะๆ จนอาโกวอ่อนใจและทำใจยอมรับได้ในที่สุดว่านี่เป็นพฤติกรรมปกติของหมาบางแก้ว พี่พายุก็เลยสบายใจไทยแลนด์ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาค่ะ

พอหน้าร้อน อาโกวอยากให้พี่พายุได้เล่นน้ำเย็นๆใจ อาโกวเลยเอากาละมังพลาสติกใบใหญ่ใส่น้ำไว้ให้พี่พายุเล่น ตอนแรกอาโกวคิดว่าพี่พายุจะลงไปนอนแช่น้ำเล่น แต่ปรากฏว่าพี่พายุเล่นน้ำโดยการจุ่มขาหน้า 2 ขาลงในกาละมัง แล้วใช้ขาข้างหนึ่งวิดน้ำออกจากกาละมังจนน้ำขอดเลยค่ะ เสร็จแล้วพี่พายุก็แทะขอบกาละมัง เล่นได้แค่ 2-3 วัน เพราะพี่พายุแทะขอบกาละมังลึกลงไปทุกทีจนกาละมังใบนั้นเก็บน้ำได้ไม่มาก โกวป้าเลยซื้อกาละมังอะลูมิเนียมใบใหญ่สุดมาให้ 1 ใบ พี่พายุก็เลยได้วิดน้ำเพลินไปเลยค่ะ ปีนี้พี่พายุได้ใช้กาละมังใบนั้นเล่นน้ำเป็นปีที่ 2 และคงจะใช้การได้อีกหลายปีอยู่หรอกค่ะ น้องน้ำมนต์เล่นวิดน้ำอย่างพี่พายุไม่เป็น น้องน้ำมนต์ใช้วิธีลงไปนอนแช่ในกาละมังเลยค่ะ ครั้งแรกที่น้องน้ำมนต์ทำอย่างนั้นอาโกวโวยวายใหญ่ เพราะอาโกวต้องเช็ดตัวและเป่าขนสางขนให้น้องน้ำมนต์ใหม่ หลังจากวันนั้นอาโกวหรือพี่จอยจะต้องเทน้ำในกาละมังทิ้งและคว่ำกาละมังเสียก่อน แล้วถึงจะปล่อยน้องน้ำมนต์ออกไปหาพี่พายุ แต่บางทีอาโกวหรือพี่จอยก็ลืมค่ะ น้องน้ำมนต์ก็ได้นอนแช่น้ำในกาละมัง ถึงอาโกวจะไม่ชอบ แต่น้องน้ำมนต์ชอบมากเลยค่ะ

------------------------------------------------

ถึงพี่พายุจะมีโคลนติดขาเลอะเทอะอย่างไร พี่พายุก็ทำความสอาดตัวเองแป๊บเดียวเองค่ะ เพราะขนของพี่พายุเป็นเส้นตรงและแห้งง่าย ถ้าน้องน้ำมนต์เลอะเทอะแบบพี่พายุในรูปที่โพสต์วันนี้ จะแก้ได้โดยการอาบน้ำสถานเดียวค่ะ
ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย พายุ วงศ์วายุ - Friday, 26 August 2005, 12:03PM
 
รูปที่ 302 "เรียกจนเสียงแหบเสียงแห้งแล้วนะ ไม่มีใครได้ยินรึไง
ดูซิ! พายุมีโคลนติดขามาตั้งเยอะ ไม่อยากดูเหรอ ทีหลังอย่ามาง้อขอดูก้อแล้วกัน"

ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
 

ตั้งชื่อกระทู้ได้หวานแหววมากเลยค่ะ  วันนี้มาแนวเปียก ๆ เรื่องวิดน้ำออกจากกะละมังที่กินน้ำนี่เป็นเกือบทุกตัวละมั้งคะ    ของซูโม่ก็มีกะละมังพลาสติคที่ซักผ้าขนาดใหญ่สุด ใส่น้ำไว้ เวลาเธอร้อน ๆ ก็ลงไปแช่ทั้งตัวมั่ง วิดน้ำมั่ง สับสน

น้องน้ำมนต์จะจ๊ะจ๋าอะไรพี่พายุบ้างน้อ จะรออ่านนะคะ

ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย จิตรใส สิระชัยนันท์ - Friday, 29 July 2005, 09:02AM
  แน่! เหมือนกันอีกแล้วนะพี่พายุ  เมื่อก่อนนี้พี่ข้าวตังอยู่นอกบ้านก็ชอบลุยโคลนแบบนี้แหละ  แต่เดี๋ยวนี้พี่ต้องขึ้นมาเฝ้าสวนในบ้านให้คุงพ่อกะคุงแม่ก็เลยไม่ค่อยเลอะเทอะ  พี่น่ะชอบเล่นน้ำนะแต่ไม่ชอบอาบน้ำ  เนี่ยพี่ไม่ได้อาบน้ำมาเกือบจะ 3 ปีแล้วมั้ง  แม่บอกว่าเหม็นจะแย่แต่พี่ไม่เห็นได้กลิ่นเลย  (กระซิบค่ะน้องน้ำมนต์  พี่จะอาบน้ำให้พี่ข้าวตังได้ไงล่ะ  พอหยิบสายยาง แชมพู ผ้าเช็ดตัว  พี่ข้าวตังเค้าก็แยกเขี้ยวยิงฟัน ขู่ฟ่อๆ เสียแล้วอ่ะ  แล้วครายจะไปกล้า  ปล่อยให้เหม็นโฉ๋ๆ ไปแบบนั้นแหละเนอะ)
ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย นิทัสมัย รัญเสวะ - Friday, 29 July 2005, 09:29AM
 

น้องเบิร์นก็เหมือนกันเลยคะพี่พายุ น้องเบิร์นชอบกัดแทะ ชอบขุดดิน ชอบนอนบนดินเปียกๆและชอบกัดกาละมังประจำตัวของน้องเบิร์น แล้วน้องเบิร์นก็ชอบแอบลงไปแช่ในอ่างบัวที่บ้านคุณยายจนตัวดำด้วยนะคะ น้องเบิร์นจะชอบขุดหาแมลง ไส้เดือน คางคก ฯลฯ พวกสัตว์ที่น้องเบิร์นว่าน่ารักๆคะ พอขุดเจอ ก็เอามันขึ้นมาเล่นด้วยกันบนสนามหญ้า โดยการเอาจมูกไปดันในมันเดิน ให้มันกระโดดหรือให้มันเลื้อย พอมันหยุดน้องเบิร์นหมั่นไส้มัน น้องเบิร์นก็จะกลิ้งทับมันหลายๆที บางตัวก็ตาย แต่บางตัวก็หนีรอดอุ้งเท้าน้องเบิร์นไปได้อย่างหวุดหวิดคะ

พี่ข้าวตังไม่ได้อาบน้ำมา 3 ปีแล้วหรือค่ะ !!!!! (น้องเบิร์นทำเสียงตกใจ) น้องเบิร์นอาบน้ำทุกอาทิตย์เลยคะ (บางครั้งถ้าอากาศดีก็จะได้หมักแชมพูยาด้วย) แล้วถ้าวันไหนน้องเบิร์นไปอาบเองในสระบัวที่บ้านคุณยายที่เต็มไปด้วยดินกับโคลน พ่อของน้องเบิร์นก็จะต้องอาบน้ำให้หรือเอาน้ำล้างตัวน้องเบิร์นอีกครั้งทุกที ไม่รู้ทำไม ก็เค้าว่าการหมักโคลนจะทำให้ผิวสวยไม่ใช่หรือค่ะ?

ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย I love Bangkaew - Friday, 29 July 2005, 11:04AM
 

Payu, did you have a good time in your mud bath?

Thim, Sacramento, 9.05 PM.

ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย jai dee - Friday, 29 July 2005, 03:19PM
  พี่พายุไม่ให้เป็นแก้วตาก็ไม่เป็นไรเนอะ ไม่ต้องง้อหรอกนู๋น้ำมนต์  ชื่อกระทู้น่ารักดีจัง ฟังดูเป็นเด็กช่างฉอเลาะดี ถูกใจมั่กๆค่ะ พฤติกรรมพี่พายุคงสร้างความปวดเศียรเวียนเกล้าให้อาโกวน่าดูเลยเนาะ น่าเห็นใจจริงจริ๊ง ฮิฮิฮิ
ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย น้อยหน่า ('.' ) - Saturday, 30 July 2005, 12:38PM
  ดี หนูทั้งสอง มาช้าจังเรา(น้อยหน่า) แลบลิ้น

เรื่องการเล่นน้ำของสุนัขพันธุ์นี้คงเป็นของคู่กันนะ ลักษณะการเล่นของแต่ละตัวก็แตกต่างกันออกไป บางตัวเล่นแบบวิดน้ำเข้าหาตัว บางตัวชอบลงไปนอนแช่ เหมือนเพื่อน ๆ หลายท่านมาโพสท์เวลาลูกตัวเองลงไปนอนแช่ นีโอเองก็เล่นอย่างที่พายุเล่น เมื่อเล่นเสร็จเค้าจะไม่สนใจที่จะมานอนแช่เลย เค้าจะไม่ชอบลงไปนอนที่มีน้ำขังนะ แต่ชอบนอนที่แฉะ(บ้างบางครั้ง) อย่าเวลาฝนตกจะเกิดน้ำขัง (ก็เพราะนีโอขุดหลุมไว้นั่นแหละ) สนุกเค้าละ วิดน้ำปนโคลนตัวมอมเป็นลูกหมา(สมที่เกิดมาเป็นหมาเลย) ไอ้เราก็นั่งดูนะ ไม่ห้ามด้วย(หมาบางตัวยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ ก็เหมือนกับเด็กที่เราต้องรู้ธรรมชาติเค้าบ้างว่า เด็กวัยนี้ต้องการอะไรบ้าง) แล้ว..เราก็คุยกับเค้าว่า "ต้องให้นายจับอาบน้ำนะ" เค้าดีใจใหญ่ แถมมาชวนเราร่วมเล่นกับเค้าด้วยนะ 5555 วิ่งมางับเบา ๆ สบัดโคลนใส่ (มันน่าตืบจิงๆ 5555) เป็นอยู่อย่างนี้เป็นเดือนนะ(ช่วงหน้าฝนของปี 47) กลับจากที่ทำงานตัวมอมเราก็จับเค้าอาบน้ำอุ่นตอน 2 ทุ่ม เค้าก็ไม่บ่นสักคำ(เห่า) ฉะนั้นการอาบน้ำของนีโอ ในหนึ่งอาทิตย์บางทีอาบถึง 5 วันก็มี 555 แต่เช็ดตัวให้แห้งทุกครั้งนะจ๊ะ ...

เวลานอน (ตอนอายุ 10 เดือน เห็นจะได้)จะมีอุณหภูมิแอร์ที่นีโอจะนอนได้ยาว หรือตื่นกวนกลางดึกเหมือนกัน ช่วงหนึ่งที่ไม่เข้าใจเท่าไหร่ว่าทำไมเค้าตื่นกลางดึกบ่อย ๆ เพราะเค้าโตพอที่จะอั้นฉี่ไม่ลุกมากลางดึกอย่างตอนเด็กๆแล้ว.. บางวันแอร์เย็นเกินเค้าจะตื่นตอนตี 3 เพื่อขอออกไปฉี่ แล้วขอเข้ามานอนต่อ .. สังเกตบ่อย ๆ เข้าว่าทำไมบางวันเค้าไม่ตื่นกลางดึก แต่ทำไมบางวันตื่น ซึ่งก่อนเข้าบ้านเค้าจะทำธุระเรียบร้อยมาแล้วทุกครั้ง ทุกวัน .. เราก็เลยลองปรับความเย็นไม่ให้เย็นเกินไป เค้าก็นอนยาวจนถึงตี 5 ครึ่งทุกวัน เป็นการลองผิดลองถูกอยู่ 3-4 ครั้ง เพื่อให้รู้ว่าอุณหภูมิแค่ไหนที่เค้าจะไม่กวนเรากลางดึก .. ก็คงเหมือนคนเน๊าะ อากาศเย็นไปเราก็ปวดเบากลางดึก

กลับมาเรื่องเล่นโคลนกันต่อ หมาบางตัวก็แตกต่างกัน เท่าที่อ่านของท่านอื่นและดูจากเจ้าตัวยุ่งของเรานะ นีโอเค้าเล่นสิ่งเหล่านี้จนเบื่อแล้วมั้งนะ เค้าเลิกเล่นพวกขุดดิน เล่นน้ำที่ขัง เลิกแทะรองเท้า ตอนอายุได้ 8-9 เดือน ได้ ทุกวันนี้ถ้าวันไหนฝนตกเค้าก็เดินเลี่ยงที่จะไม่เล่นน้ำแล้ว อันนี้ก็ไม่รู้นะคงเบื่อไปตามวัยเน๊าะ "ป๋มจะเป็นหนุ่มแล้วนี้ จะให้ป๋มมาเล่นอะไรแบบเด็ก ๆ ป๋มก็อายพี่เน็ทเค้านะนายหญิง"(เพื่อนบ้านมีหมาดัชชุนเพศเมียอายุ 3 ปี)

ที่บ้านเวลาฝนตกมดจะเยอะมาก ต้องคอยดูตลอด ไม่งั้นได้กัดเจ้านี่แย่เลย แล้วพ่อคุณเวลาเล่นก็ไม่เคยจะดูเลยว่าต้องไหนเข้าได้หรือไม่ได้ .. อย่างเช้านี้ก็เอาอีกแล้ว .... ตลกมาก เค้าโดนมดกัดที่เท้า 555 เค้าคงโดนเข้าไปหลายตัว สมน้ำหน้าอยากซ่าส์นัก พี่แกวิ่งแจ้นมาฟ้องแล้วทำท่าทางจะบอกว่าเค้าเจ็บตัวมา 555 (นึกแล้วยังขำ) พอเค้ารู้ว่าเค้าเจ็บตัว รู้มั๊ยเค้าบอกน้อยหน่าอย่างไง....เค้าควงสว่าน(หาง)เข้ามาหา ชูคอหอนเสียงสั้น ๆ แล้วเค้าก็วิ่งไปตรงที่มีมด เค้าไปดม ๆ แล้วก็มาชูคอมองเรา เหมือนเด็กขี้ฟ้อง ไอ้เราก็เลยไปเอายาฉีดฆ่ามดมาจัดการ แล้วบอกอย่าเข้ามานะ เค้าก็หมอบรออีกด้าน -- บอกเค้าว่า "เดี๋ยวก็หาย ธรรมชาตินีโอก็ต้องเจ็บตัวบ้างนะ" แล้วเค้าก็ตามติดประมาณว่าอ้อน .... เหตุการณ์ครั้งนี้ทำให้นึกถึงตอนเค้าเคยถูกแตนต่อย(อายุ 4 เดือน)ตอนนั้นเค้าบอกเราด้วยนะ แต่เราเพิ่งเลี้ยงหมาเลยไม่เข้าใจว่าเค้าบอกอะไร รู้แค่ว่าเค้าโดยแตนต่อย(อยู่ในเหตุการณ์ด้วย) แต่ภาษาท่าทางที่เค้าเข้ามาหา เรายังเอ๋อ ๆ อยู่เลย 555 555 555

ภาพเหล่านั้นยังอยู่ในความทรงจำของเรา "ทำไมเอ็งมันน่ารัก น่าสงสาร อย่างงี้วะเจ้าตัวยุ่ง" ..มานั่งเขียนถึงเค้าตัวเองยังยิ้มไปด้วยเลย ยิ้ม เหมือนที่อาโกวมาเขียนถึงพี่พายุ ขนาดย้อนหลังไปหลายเดือนหลายปี อาโกวก็ยังจำได้ ใช่ป่าวจ๊ะ
ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย Patchara JARUTASNANGKUL - Saturday, 30 July 2005, 07:33PM
 

คุณน้อยหน่า  เอานีโอนอนห้องแอร์เชียวรึ ?  น่อิจฉาจังเลย  คิดดูว่างก็อยากเกิดเปฯหมาบางแก้วแต่ต้องให้สมาชิกชมรมคนรักบางแก้วเลี้ยง  คนอื่นไม่เอานะ

เท่าที่เห็นทั่วไป 3-4 ตัว ก็มีนิสัยเหมือน นีโอและพายุ  ของน้องสาวผมเป็นสายพวกมอร์แกน คอกมิตรภาพไทยบางแก้ว ซนสุดๆ อิสระมาก  กลางคืนไม่ยอมอยู่กรงต้องกางมุ้งให้ ผมชอบแกล้งให้ของกินแต่เอามือไปเกาะแกะแถวปากเขาแต่เขาไม่ยักกัด

เขา ชื่อ ซูโม่ สีขาวเทา เวลาผมไปหาซูโม่ จะจอดรถห่างๆบ้าน ประมาณสัก 30-50 เมตร ก็จะผิวปาก ซูโม่ก็จะเห่าเรียกหาเขาจำเสียงผิวปากผมได้  แถบๆนั้นมีบางแก้วอยู่ 4 ตัว ผมขอเพื่อนมาตัวชื่อ น้อยหน่า (ชื่อจริงไม่มีการล้อเล่นนะครับไม่เชื่อว่างๆคุณน้อยหน่ามาผมจะพาไปพบน้องน้อยหน่า) ขอหมอนิสิต 1 ตัว (ปุ้มปุ๋ย) ขอคุณจิตติ มา 1 ตัว (ซูโม่)ทั้ง 3 ตัว ผมไปรับด้วย่ตนเองทั้งสิ้น เฉพาะปุ้มปุ๋ย ขับรถไปรับที่พิษณุโลก นอกนั้นมาเครื่องบิน  ระหว่างทางจากสนามบินผมจะผิวปากและให้ขนมเขากิน ใหม่ทุกตัวไม่ค่อยสนใจ แต่ผมก็พยายามพูดคุยด้วย และผิวปากตลอด  

 2-3วันผมจะไปหาเขา บ่อยครั้งที่มีโครงกระดูกไก่ทอดไปป้อนให้ทุกตัว

ทุกวันนี้เมื่อไปหาเขา อย่างที่พูดข้างต้น พวกเขาจะดีใจเ  จนเจ้าของเอ่ยเสมอว่า ผมคือเจ้าของตัวจริงของทั้ง 3 ตัว  ภูมิใจครับ

ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย น้ำมนต์ วงศ์มินตรา - Friday, 26 August 2005, 10:37AM
 
เมื่อวันศุกร์เป็นแค่แนวเฉอะแฉะเท่านั้นเองค่ะคุณแม่เจ้าซูโม่ แนวเปียกปอนต้องวันนี้กับวันพรุ่งนี้ค่ะ วันนี้น้องน้ำมนต์จะเล่าเรื่องน้องน้ำมนต์อาบน้ำ ซึ่งยังไม่ถึงขั้นเปียกปอน วันพรุ่งนี้จะเป็นรายการอาบน้ำให้พี่พายุ โฮ๊ย! เปียกปอนกันทั้งคนทั้งหมาเลยค่ะ ... คุณ Jai ต้องเข้าใจนะคะว่าพี่พายุถือเป็นหน้าที่ที่จะทำให้อาโกวปวดเศียรเวียนเกล้า พี่พายุบอกว่าเป็นการให้บริการความบันเทิงแก่อาโกวโดยไม่คิดมูลค่าค่ะ อย่างวันนี้พี่พายุก็ช่วยจัดการสำเร็จโทษรองเท้าคู่ใหม่ของอาโกว พรุ่งนี้พี่พายุก็จะมาวาดลวดลายเรื่องการให้ความร่วมมือในการอาบน้ำค่ะ ... โอย! คุณแม่โอ๊ตคะ ไม่น่าจะใจร้ายกับน้องน้ำมนต์อย่างนี้เลย มิน่าล่ะคะ เวลาน้องน้ำมนต์คุยกับคุณแม่โอ๊ตทีไร น้องน้ำมนต์หายใจไม่สะดวกทุกที น้องน้ำมนต์ยิ่งเป็นโรคแพ้กลิ่นสาบของตัวน้องน้ำมนต์เองอยู่แล้วด้วย พอได้กลิ่นสะสม 3 ปีของพี่ข้าวตังโชยมาจากรูปของพี่ข้าวตังเข้า น้องน้ำมนต์ก็เข่าอ่อนลมจะจับซะให้ได้เลยค่ะ ... น้องน้ำมนต์ชอบจับคางคกเหมือนน้องเบิร์นเลยค่ะ แล้วตอนที่น้องน้ำมนต์ยังไร้เดียงสาอยู่ น้องน้ำมนต์กัดคางคกด้วยค่ะ กัดทีไรน้องน้ำมนต์ก็ไม่สบายทุกที มีอาการน้ำลายฟูมปาก ซึมทั้งวัน กินอะไรไม่ได้ ต้องแหวะออกมาให้ได้เสียก่อนถึงจะค่อยยังชั่วขึ้นค่ะ พี่จอยต่อว่าน้องน้ำมนต์ว่า "น้องอ้วนน่ะเจ็บ(ป่วย)แล้วไม่รู้จักจำ" น้องน้ำมนต์จะจำได้ยังไงล่ะคะ ในเมื่อใครๆก็ว่าน้องน้ำมนต์อยู่ ว่าน้องน้ำมนต์น่ะเป็นโรคความจำสั้น พี่จอยไม่น่าจะมาต่อว่าให้น้องน้ำมนต์ช้ำใจเล๊ยเชียวค่ะ แต่หลายเดือนมานี้น้องน้ำมนต์มีพัฒนาการทางสมองมากขึ้น น้องน้ำมนต์เลยเลิกกัดคางคก น้องน้ำมนต์ใช้วิธีเขี่ยแล้วเหยียบเลยค่ะ ถ้าเจ้าคางคกกระโดดทันก็รอดตัวไป ถ้ากระโดดไม่ทันน้องน้ำมนต์ก็ใช้หัวบี้ แล้วน้องน้ำมนต์ก็จะได้น้ำหอมกลิ่นพิเศษ ที่หอมหวลติดหัวน้องน้ำมนต์ไปหลายวันเลยแหละค่ะ ... น้องนีโอรู้มั่งรึเปล่าว่านายหญิงของน้องนีโอน่ะลำเอียง เอียงกระเท่เร่มาแต่ไกลเลยเชียว เดี๋ยวนึงก็พายุ อีกเดี๋ยวนึงก็นีโอ สลับกันไปมาอยู่ 2 ตัวนี่แหละ ไม่มีคำว่า "น้ำมนต์" อยู่ตรงไหนซักแหมะเดียว ...มันน่าน้อยใจจริงเอย... นี่ถ้าโกวติ๋ม พี่พลอย และพี่จอยรู้เข้าละก้อ "องครักษ์พิทักษ์น้ำมนต์" ทั้ง 3 คนนี้ต้องโป้งนายหญิงของน้องนีโอแน่นอนเลยค่ะ ... คุณ Thim Sacramento ก็เหมือนกัน ระวังจะโดนโป้งไปด้วยอีกคนนึง แล้วจะหาว่าน้องน้ำมนต์ไม่เตือนไม่ได้นะคะ ... พี่พายุฝากมาเรียนถามคุณน้อยหน่าด้วยค่ะว่า มีหมาชื่อเหมือนคุณน้อยหน่ายังงี้แล้วเนี่ยะ คุณน้อยหน่าคิดจะเปลี่ยนชื่อไม๊คะ พี่พายุบอกว่าถ้าคุณน้อยหน่าคิดจะเปลี่ยน พี่พายุเสนอให้เปลี่ยนเป็นคุณ "น้าหน่อย" คุณน้อยหน่าจะรับข้อเสนอของพี่พายุไม๊คะ แต่น้องน้ำมนต์ว่าคุณน้อยหน่าอย่าไปสนใจพี่พายุเลยค่ะ ยังไงๆคุณน้อยหน่าก็เป็น "น้อยหน่าซีเนียร์" อยู่แล้วในชุมชนคนรักบางแก้วนี้

อาโกวอาบน้ำให้พี่พายุอาทิตย์ละครั้งอยู่ประมาณปีครึ่ง ทั้งๆที่อาโกวเคยอ่านพบว่าไม่ควรจะอาบบ่อย เพราะจะทำให้ผิวแห้ง พอพี่พายุโตขึ้น อาโกวสังเกตว่าพี่พายุรู้จักรักษาความสะอาดได้ดี อาโกวเลยอาบน้ำให้พี่พายุอาทิตย์เว้นอาทิตย์ค่ะ ส่วนน้องน้ำมนต์ต้องอาบทุกอาทิตย์เพราะน้องน้ำมนต์มีกลิ่นสาบ เนื่องจากขนของน้องน้ำมนต์เป็นขนละเอียด หยิกน้อยๆ และหนามากๆ แถมน้องน้ำมนต์ยังเป็นโรคผิวหนัง แล้วอาโกวยังบอกว่าน้องน้ำมนต์ไม่รู้จักรักษาความสะอาดตัวเองด้วยค่ะ (ไม่เหมือนลูกรักสุดหล่อของอาโกวที่รู้จักรักษาความสะอาดตัวเองได้ดีมากหรอกค่ะ) น้องน้ำมนต์ไม่ชอบอาบน้ำ เวลาพี่จอยชวนว่า "ไป น้องอ้วน ไปอาบน้ำกัน" น้องน้ำมนต์จะเดินหนี ไปนอนซุกอยู่ใต้ตั่งของอาม่า พี่จอยเอื้อมไม่ถึงหรอกค่ะ ถ้าน้องน้ำมนต์กำลังเดินอยู่และพี่จอยจับตัวไว้ แล้วพยายามจะเบนให้เดินไปทางลานซักล้างน้องน้ำมนต์ก็จะลงนอนเลยค่ะ เพราะถ้าน้องน้ำมนต์นอน ใครก็อุ้มน้องน้ำมนต์ไม่ไหว (ตอนนี้น้องน้ำมนต์หนัก 26 กิโลแล้วค่ะ คุณหมอบอกว่าน้องน้ำมนต์อ้วนเกินไปแล้ว) แต่ถ้าน้องน้ำมนต์เผลอไปที่ลานซักล้าง พี่จอยก็จะปิดประตูห้องครัว ตานี้น้องน้ำมนต์ก็เข้าบ้านไม่ได้ น้องน้ำมนต์ก็จะยอมให้พี่จอยอาบน้ำให้แต่โดยดี เวลาอาบน้ำให้น้องน้ำมนต์ มีพี่จอยคนเดียวก็เอาอยู่ค่ะ ไม่ต้องถึงมืออาโกว อาโกวคอยรับช่วงตอนเป่าขนและสางขนให้น้องน้ำมนต์ก็พอค่ะ แต่อาทิตย์ไหนที่ต้องอาบน้ำให้พี่พายุ แล้วจับตัวน้องน้ำมนต์อาบน้ำได้ อาโกวก็จะช่วยพี่จอยอาบน้ำให้น้องน้ำมนต์ด้วย 2-3 เดือนที่ผ่านมานี้อาโกวใช้เทคนิคใหม่กับน้องน้ำมนต์ อาโกวใช้กาละมังที่ให้พี่พายุใช้เล่นน้ำ มาใส่น้ำรอไว้ที่ลานซักล้าง แล้วหลอกล่อให้น้องน้ำมนต์ออกไปที่นั่น พอน้องน้ำมนต์เห็นกาละมังใส่น้ำวางอยู่ น้องน้ำมนต์ก็ใจอ่อนเป็นขึ้ผึ้งลนไฟ น้องน้ำมนต์เดินลงไปนอนรอในกาละมังเลยค่ะ

วันไหนที่น้องน้ำมนต์อาบน้ำ พี่จอยก็จะให้รางวัลน้องน้ำมนต์ คือคืนนั้นน้องน้ำมนต์ไม่ต้องนอนในกรง พี่จอยให้น้องน้ำมนต์นอนในห้องนั่งเล่น แล้วพี่จอยก็ย้ายตัวเองมานอนกับน้องน้ำมนต์ในห้องนั่งเล่นด้วยค่ะ พี่จอยบอกอาโกวว่าให้รางวัลน้องน้ำมนต์อย่างนี้ น้องน้ำมนต์จะได้อยากอาบน้ำ พี่จอยคิดผิดค่ะ น้องน้ำมนต์ก็ยังไม่ชอบอาบน้ำอยู่อย่างเดิม แต่น้องน้ำมนต์ชอบนอนในบ้าน วันไหนที่น้องน้ำมนต์โดนจับอาบน้ำน้องน้ำมนต์รู้เลยค่ะว่าคืนนั้นน้องน้ำมนต์จะต้องได้นอนในบ้าน ถ้าไม่เหลือบ่ากว่าแรงจริงๆ (อยากจะไปสุขาอย่างแรง) น้องน้ำมนต์จะไม่ออกจากบ้านตอนค่ำๆหรอกค่ะ น้องน้ำมนต์กลัวอาโกวหรือพี่จอยเปลี่ยนใจ (น้องน้ำมนต์ถือสุภาษิต "รู้หน้าไม่รู้ใจ") น้องน้ำมนต์จะกินข้าวในครัวหรือกินที่ลานซักล้าง เสร็จแล้วน้องน้ำมนต์ก็ขอออกไปทำธุระส่วนตัว แล้วก็รีบเข้าบ้านทันทีเลยค่ะ แต่ถ้าจับพลัดจับผลูต้องไปกินข้าวในอาณาจักรของพี่พายุ พอกินข้าวเสร็จแล้ว ไม่ว่าพี่พายุจะเข้ากรงแล้วหรือยังไม่เข้ากรง น้องน้ำมนต์จะไปนั่งรออยู่บนระเบียงหน้าประตูห้องนั่งเล่น คอยให้พี่จอยมาเปิดประตูรับน้องน้ำมนต์เข้าบ้าน มีหลายครั้งที่น้องน้ำมนต์อาบน้ำ แต่คืนนั้นมีเหตุบังเอิญ ทำให้น้องน้ำมนต์ไม่ได้นอนในบ้าน วันรุ่งขึ้นพี่จอยก็ชดเชยให้น้องน้ำมนต์ค่ะ

พออาบน้ำและแปรงขนสางขนเสร็จ อาโกวก็จะผูกผ้าพันคอให้น้องน้ำมนต์ โกวติ๋มและพี่จอยจะชมน้องน้ำมนต์ไม่ขาดปากว่า "หนูสวย หนูงามจริงๆเลย" น้องน้ำมนต์ก็จะอารมณ์ดีเป็นพิเศษ เดินหน้าเชิดน้อยน้อยพองาม ถ้าใครเข้าบ้านมาในช่วงนี้ น้องน้ำมนต์จะเดินออกไปรับถึงลานซักล้าง เพื่อรอรับคำชมค่ะ และถ้าโกวติ๋มเรียกว่า "มา มาหอมไฝกันหน่อย" น้องน้ำมนต์ก็จะเดินไปหาโกวติ๋มโดยไม่ต้องให้เรียกหลายคำ โกวติ๋มก็จะยื่นหน้ามาใกล้ๆ แล้วทำเสียง "จุ๊บ จุ๊บ" ถ้าเป็นวันอื่นๆละก็ ยากส์ ค่ะ เพราะน้องน้ำมนต์ชอบนอนเฉยๆมากกว่า โกวติ๋มเรียกไปเท๊อะ น้องน้ำมนต์ไม่ลุกไปหาหรอกค่ะ ขืนเรียกที ลุกที น้องน้ำมนต์ก็เหนื่อยแย่เลยซิคะ

------------------------------------------------

พี่พายุชอบกัดชอบแทะของทุกอย่างค่ะ แล้วก็กินเข้าไปด้วย ตั้งแต่ขาเก้าอี้ ผ้าบุเบาะใต้เก้าอี้ ผ้าหุ้มใต้โซฟา รองเท้าที่อาม่าใส่อยู่ในบ้าน รองเท้าของใครก็ตามที่พี่พายุมีโอกาสจะคาบไปได้ ผ้าเช็ดเท้า รวมถึงของเล่นทุกชนิดที่เป็นยางหรือพลาสติก รูปที่น้องน้ำมนต์เอามาโพสต์วันนี้เป็นรูปที่พี่พายุกำลังจัดการกับรองเท้าของอาโกวค่ะ

รูปที่ 303 "อาโกวนะอาโกว ยังไม่กระติ๊กกระเตียวมาเปิดประตูให้พายุอีก
ดีละ! พายุจะจัดการกับรองเท้าคู่ใหม่ของอาโกวไปพลางๆ"

ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย พายุ วงศ์วายุ - Friday, 26 August 2005, 12:45PM
 
รูปที่ 304 "อาโกวคร๊าบ พายุสำเร็จโทษรองเท้าคู่ใหม่ของอาโกวเรียบร้อยไปข้างนึงแล้ว
ส่งอีกข้างนึงมาได้เลยคร๊าบ"

ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย น้อยหน่า ('.' ) - Monday, 1 August 2005, 07:28AM
  555 เอ..สงสัยจะเอียงจริง ๆ น้ำมนต์ก็น่ารักเหมือนกัน และก็น่าสงสารด้วย แต่น่าสงสารคนละแบบกับพี่พายุนะ ตอนพายุ+น้ำมนต์เขียนเล่ามาก็รู้อยู่เต็มอกอยู่แล้วไม่ใช่เหรอจ๊ะ ว่าแต่ละฝ่ายมีอะไรที่น่ารักน่าสงสารตรงไหน คนอ่านเค้าก็รู้จ้า ถึงได้ติดเราทั้งสองทั่วบ้านทั่วเมือง(ในชุมชน)ไงจ๊ะ

ส่วนชื่อ "น้าหน่อย" 555 ขอบคุณค่ะพายุ มาคิด ๆ ดูแล้ว ไม่อาว...ดีก่า ชั่งเหอะ ไม่ใช่ชื่อหมาข้างบ้านที่มีชื่อเหมือนเราก็แล้วกัน 555 อีกอย่างที่ตั้งชื่อ นีโอว่า นีโอ ก็เพราะเหตุนี้ด้วยละคับ คือพยายามตั้งให้ไกลตัวให้มากที่สุด เพื่อที่จะได้ไม่ไปทับชื่อ(คน)ท่านอื่น ๆ 5555 เราก็ไม่รู้ว่าเพื่อนบ้านหลังไหนบ้างชื่ออะไรกันบ้างเอา นีโอ นี่แหละคงไม่ไปทับชื่อคนไหนดีแล้วก็ไม่มีจริง ๆ ...ตอนนั้นคิดกันไม่ออกด้วยไม่รู้จะตั้งชื่ออะไรดี เป็นช่วงที่เราได้เค้ามาหลังจากหนังที่คีนูเล่นเข้าโรงได้ 2 อาทิตย์ ก็อยากนะ อยากตั้งชื่อไทย ๆ แบบเก๋ ๆ นะ แต่ตอนนั้นไร้สติ(ปัญญา)มาก เลยเอาก็เอา นีโอ นี้แหละจะว่าไปก็ น หนู คล้องกับน้อยหน่าดีน้า... 5555 ที่สำคัญเจ้านายเค้าชอบชื่อนี้ความหมาย ดี กับครอบครัวเราจ้า
ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย jai dee - Monday, 1 August 2005, 07:15AM
 

อ่านแล้วขำกลิ้ง นู๋น้ำมนต์จ้อเก่งขึ้นเยอะเลย แถมยังมีต่อว่าต่อขานแบบเด็กผู้หญิงอีกแน่ะ

แสดงว่ามีพัฒนาการทางสมองมากขึ้นจริงๆด้วย 555 555  โอ๋โอ๋ อย่างงอนกันเลยน่า ดีกันนะ

ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย I love Bangkaew - Monday, 1 August 2005, 09:24AM
  โอ้โฮเฮะ มีองครักษ์พิทักษ์น้ำมนต์ซะด้วย ชักกลัวแล้วซิ ขืนแซวสุ่มสี่สุ่มห้าจะถูกโป้งไปด้วยก็แย่น่ะซิเรา  แล้วพายุไม่ต้องมีองครักษ์ส่วนตัวไว้พิทักษ์บ้างหรือ สงสัยไม่ต้องมีหร๊อก ก็ดุปานนั้นใคร๊ล่ะจะกล้าแหยม จริงแม๊ะ
ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย จิตรใส สิระชัยนันท์ - Monday, 1 August 2005, 10:15AM
 

น้องน้ำมนต์ครับ  วันนี้คุยถึงเรื่องอาบน้ำพี่ข้าวตังแหละสยองจริงเชียว  ความที่ชอบเล่นน้ำแต่ไม่ชอบอาบน้ำ  น้องน้ำมนต์อย่าเพิ่งลมจับนะครับ  ถึงพี่จะมิได้อาบน้ำมาเกือบสามปีแต่มิมีกลิ่นสาบจริงๆ  เดี๋ยวพี่จะเล่าให้ฟังนะเรื่องมันเป็นอย่างนี้

เมื่อ 4 ปีมาแล้วตอนที่พี่มาอยู่กับคุงพ่อคุงแม่ พี่ก็ยอมให้อาบน้ำแต่โดยดีอาทิตย์ละครั้ง  แต่จะมีแง๊บๆ ตลอดเวลาเช็ดตัว (แต่เรื่องเป่าขนน่ะลืมไปได้เลยพี่ไม่ยอมง่ายๆ หลอก) คุงแม่ก็จะเอาของเล่นมาล่อ  ตอนนั้มยังเด็กเลยยอมให้หลอก  พอผ่านไปสัก 1 ปีพี่เริ่มเป็นหนุ่ม  วันหนึ่งคุงแม่ล่อเข้าห้องน้ำและอาบน้ำให้ตามปกติพี่นึกไงก็ไม่รู้หันมากัด 1 ทีคุงแม่กระโดดหนี พี่เลยจับได้ว่าคุงแม่กลัวโดนกัดตั้งแต่นั้นมาถ้าพี่ไม่อยากให้คุงแม่มาทำอะไรกับตัวพี่  พี่ก็จะกัด   กัด และกัด  แต่คุงแม่ก็ไม่ยักกะละความพยายามแฮะ  จะหาทางอาบน้ำให้พี่ให้ได้  ใช้ทุกวิถีทาง  ไม่ว่าจะล่ามโซ่  ใส่ครอบปาก  แต่พี่ก็กัดแดิ้นหลุดไปได้เสียทุกครั้ง  จนท่านเอือมระอาเลิกยุ่งกะพี่  พี่ก็นอนใจว่าสำเร็จอ่ะ ต่อไปนี้ตรูมิต้องอาบน้ำอีกแหละ  แต่พี่คะเนผิดระหว่างนี้คุงแม่จะพยายามเข้ามาใกล้ชิดพี่มากขึ้นกว่าปกติ  แล้วก็จะมานั่งใกล้ๆ มากอด มาจุ๊บๆ ทุกวัน ปากก็พร่ำบอก "แม่รักข้าวตังนะ  ข้าวตังรักแม่หรือเปล่า"   ตัวพี่ก็สุภาพบุรุษฟังทุกวันใจมันละลาย ซึมซาบความรักที่คุงแม่มีให้  ก็จะยอมให้เช็ดตัวด้วยผ้าเช็ดตัวสุนัข  ให้หวีขน  ให้สางขนที่ร่วงเวลาผลัดขน  คุงแม่จะสางให้ทุกวันเลยนะ  พี่ขอเน้นว่าทุกวันจริงๆ พี่ก็เลยจะไม่มีกลิ่นสาบแต่ขนอาจจะไม่ขาวเท่าที่ควร  แต่พี่ก็ได้ยินคุงพ่อบอกคุงแม่ว่าแค่นี้ก็ดีแล้วเป็นขั้นเป็นตอน  ด้วยเหตุฉะนี้แล...พี่ข้าวตังจึงไม่มีกลิ่นสาบไง  มามะน้องน้ำมนต์ มาให้พี่จุ๊บๆ เสียดีๆ  แก้มแดง

แปลกนะน้องน้ำมนต์พี่เนี่ยไม่ชอบอาบน้ำแต่ฝนตกเป็นไม่ได้ต้องไปเล่นฝน  ไปยืนตากฝนให้มันเปียกซะ  ก็มันซานุ๊ก....ซาหนุกนี่เนอะ  สมเป็นบางแก้วมั๊ยคร๊าบ

ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย I love Bangkaew - Monday, 1 August 2005, 01:56PM
 

Poor Ah Gow, you need a new pair of slippers.

Thim, Sacramento, 11.58 PM.

ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย น้ำมนต์ วงศ์มินตรา - Friday, 26 August 2005, 10:49AM
 
ถึงน้องน้ำมนต์จะมีพัฒนาการทางสมองช้า แต่น้องน้ำมนต์ก็มีหัวใจนะคะ น้องน้ำมนต์ก็ต้องน้อยใจเป็น เหมือนสาวน้อยทั่วๆไปแหละค่ะ น้องน้ำมนต์น่ะรู้จักคำตั้งหลายคำ เช่น ยา อาบน้ำ สวย งาม กระโปรง เป็นต้น (พี่จอยเรียกเสื้อของน้องน้ำมนต์ว่ากระโปรง น้องน้ำมนต์ยังรู้เลยค่ะว่าสิ่งที่พี่จอยเรียกว่ากระโปรงน่ะ ที่จริงแล้วมันคือเสื้อ พอพี่จอยบอกว่า "มานุ่งกระโปรงสวยๆกัน" น้องน้ำมนต์ก็ลุกไปยืนรอที่โต๊ะวางกล่องผ้าพันคอและเสื้อของน้องน้ำมนต์) ขนาดตอนที่น้องน้ำมนต์เล็กๆ อาโกวยังเคยบอกให้น้องน้ำมนต์ไปเอารองเท้าคืนมาจากพี่พายุ น้องน้ำมนต์ก็จัดการให้อาโกวได้ทุกทีเลยนี่คะ (ถ้าเป็นพี่พายุ พี่พายุจะต้องสำทับว่า "พูดแล้วจะหาว่าคุย!") ยิ่งคำว่า "ยา" นี่ น้องน้ำมนต์จำแม่นเลยค่ะ มีอยู่วันหนึ่งน้องน้ำมนต์ได้ยินพี่จอยพูดว่า "อุ๊ย! ลืมเอายามา" น้องน้ำมนต์ก็หูตั้งตาโตเลยค่ะ อาโกวบอกพี่จอยว่าวันหลังต้องใช้คำอื่นแทนคำว่า "ยา" น้องน้ำมนต์จะได้ไม่รู้ โธ่! อาโกวหมิ่นภูมิปัญญาของน้องน้ำมนต์เกินไป มิช้ามินานน้องน้ำมนต์ก็ต้องรู้จนได้แหละค่ะ ว่าอาโกวใช้รหัสอะไรแทนคำว่า "ยา"

พี่พายุชอบเล่นน้ำ แต่ต้องเป็นน้ำฝนหรือน้ำโคลนนะคะ พี่พายุไม่พิศวาสน้ำสะอาดเลยค่ะ อาโกวเอาน้ำประปาใส่กาละมังให้พี่พายุแช่น้ำเล่น พี่พายุก็ไม่เคยแช่ เมื่อตอนพี่พายุเล็กๆ พี่แพร์เคยเอาพี่พายุลงสระว่ายน้ำ พี่พายุก็รีบว่ายป๋อมแป๋มแล้วตะกายขึ้นขอบสระ พอขึ้นได้ก็วิ่งจู๊ดหนีไปเลยค่ะ พี่พายุคงจะตกใจและคิดว่าบ่อน้ำอะไร ทำไมมันถึงได้กว้างอย่างนี้ แล้วน้ำก็ใสแจ๋ว น่ากลั๊วน่ากลัว "น้ำอาไยน่ะ ใฉ๊ใฉ พายุกัวคับ พายุไม่อยากเย่นหย็อกคับ" แพร์ลองอยู่หลายครั้ง ยังไงยังไงพี่พายุก็ไม่ยอมร่วมเท้าด้วย (น้องน้ำมนต์ต้องใช้คำว่า "ร่วมเท้า" เพราะพี่พายุไม่มีมือค่ะ ไม่สมควรใช้คำว่า "ร่วมมือ") พี่แพร์เลยต้องยกธงขาว เลิกจับตัวพี่พายุลงสระว่ายน้ำ การอาบน้ำนี่มันต้องใช้น้ำสะอาด พี่พายุก็เลยไม่ชอบอาบน้ำค่ะ

เวลาอาบน้ำให้พี่พายุ จะต้องใช้คน 2 คน เพราะพี่พายุจะแสดงฤทธิ์เดชมากเวลาอาบน้ำ ปัจจุบันนี้มีผู้กล้าเหลือไว้ทำหน้าที่อาบน้ำให้พี่พายุอยู่เพียง 2 คนคืออาโกวและพี่จอย (เมื่อก่อนนี้ยังมีคนอื่นช่วยบ้าง คือ โกวป้าและพี่แพร์) อาโกวเป็นคนจับปลอกคอและสายจูงให้พี่พายุอยู่นิ่งๆใกล้ๆ ส่วนพี่จอยจะเป็นคนราดน้ำ ลงแชมพู และถูตัว อาโกวบอกว่าพี่พายุไม่ยอมให้จับตัวไปอาบน้ำง่ายๆหรอกค่ะ เวลาจะเอาพี่พายุไปอาบน้ำก็จะต้องมีข้อแลกเปลี่ยนกันนิดหน่อย คืออาโกวจะต้องให้พี่พายุวิ่งเล่นไล่จับลูกบอลจนพี่พายุเหนื่อย แล้วขึ้นไปนอนเหยียดยาวบนระเบียงนั่นแหละค่ะ อาโกวถึงจะได้โอกาสเอาสายจูงไปคล้องปลอกคอของพี่พายุ แล้วชวนไปอาบน้ำ พี่พายุก็จะเดินตามอาโกวออกจากอาณาจักรของพี่พายุไปอาบน้ำที่ลานซักล้างแต่โดยดี แต่เวลาอาบน้ำ พี่พายุไม่ยืนนิ่งๆให้อาบดีๆหรอกค่ะ

ช่วงอาบน้ำให้พี่พายุนี่จะเป็นช่วงที่อาโกวเอะอะโวยวายมาก เพราะพี่พายุจะเอี้ยวหัวเอาเขี้ยวมาถากแขนอาโกวอยู่ตลอดเวลา พออาโกวใช้มือซ้ายจับ พี่พายุก็จะเอี้ยวหัวมาถากแขนซ้าย พออาโกวชักเจ็บมากขึ้นและเปลี่ยนไปใช้มือขวาจับ พี่พายุก็จะเอี้ยวหัวมาถากแขนขวา พี่พายุไม่ได้ตั้งใจจะงับจริงจังหรอกค่ะ เพียงแค่ย้ำๆ เพื่อเตือนว่า "อาโกวปล่อยพายุได้แล้วครับ พายุไม่ชอบ พายุเบื่อแล้ว พายุจะไปละ" อะไรทำนองนี้แหละค่ะ แต่อาโกวก็เจ็บ และมีรอยเขี้ยวของพี่พายุถากบนแขนของอาโกวเป็นทางทั่วไปทั้ง 2 ข้าง บางครั้งพี่พายุถากแรงและถี่จนอาโกวอารมณ์เสีย ยื่นแขนให้พี่พายุแล้วท้าว่า "อยากกัดเหรอ! จะกัดเหรอ! เอ้า! กัด! กัดเลย!" พี่พายุก็จะเมินหน้าไปจากแขนที่อาโกวยื่นให้ และหยุดถากไปพักหนึ่ง แต่สักประเดี๋ยวก็เริ่มใหม่ค่ะ

แต่บางทีพี่พายุก็น้อยใจอาโกวที่พร่ำบ่นพี่พายุอยู่ไม่รู้แล้ว (พี่พายุก็มีหัวใจเหมือนน้องน้ำมนต์เหมือนกันค่ะ) พี่พายุก็จะแกล้งยืนตัวแข็งทื่อหน้าหงิกหน้างอประชดอาโกว เหมือนจะบอกว่า "เอาเล้ย! อยากจะทำอะไรกับพายุก็ทำได้ตามอำเภอใจ ทำให้หนำใจไปเลย" น้องน้ำมนต์ได้ยินพี่พายุครวญเพลง "จำเลยรัก" เบาๆด้วยหละค่ะว่า "กักขังยุเถิด กักขังไป ขังตัว อย่าขังหัวใจดีกว่า อย่าขังหัวใจให้ทรมาน์ ให้ยุเศร้าโศกา เหมือนว่ายุเป็นเช่นดังจำเลย เชิญโกวลงทัณฑ์บัญชา จนสมอุรา จนสาแก่ใจ ไม่มีวันที่ยุจะร้องไห้ร่ำไร เพราะยุมิใช่หนุ่มเจ้าน้ำตา" น้องน้ำมนต์ได้ยินแล้ว น้องน้ำมนต์สงส๊านสงสารพี่พายุ แต่ที่จริงน้องน้ำมนต์ควรจะสงสารตัวน้องน้ำมนต์เองมากกว่าถึงจะถูก เพราะน้องน้ำมนต์น่ะโดนเป็น "จำเลย" ของอาโกว ทู๊ก ก ก ก อาทิตย์เลยค่ะ พี่พายุน่ะโดนแค่อาทิตย์เว้นอาทิตย์เท่านั้นเอง แต่น้องน้ำมนต์ก็นอนเฉยๆหรือยืนเฉยๆให้อาบอยู่แล้ว น้องน้ำมนต์ไม่ลวดลายแพรวพราวเหมือนพี่พายุหรอกค่ะ น้องน้ำมนต์เลยไม่เคยโดนดึงปลอกคอให้รู้สึกว่าน้องน้ำมนต์ถูกกักขัง เดี๋ยวนี้น้องน้ำมนต์ไม่ได้ใส่ปลอกคอด้วยละค่ะ ส่วนใหญ่อาโกวจะผูกผ้าพันคอให้น้องน้ำมนต์

พอพี่จอยล้างแชมพูออกเรียบร้อยแล้ว อาโกวก็บอกพี่พายุว่า "พายุ สะบัดครับ สะบัด สะบัดแรงๆ" พี่พายุก็จะสะบัดตัวอย่างแรง น้ำกระเด็นไปทั่ว อาโกวโม้ให้โกวป้าฟังว่าพี่พายุสะบัดได้แรงขนาดที่เห็บยังหลุดออกจากตัวพี่พายุได้เลยแหละ (เป็นไปไม่ได้หรอกค่ะ เพราะพี่พายุและน้องน้ำมนต์มีเห็บมีหมัดที่ไหนกัน) เวลาที่พี่พายุสะบัดตัว อาโกวกับพี่จอยต้องหลบไปยืนด้านหัวของพี่พายุ ไม่งั้นก็จะต้องเปียกปอนไปตามๆกัน ถ้าพี่พายุยังสะบัดตัวไม่แรงพอ อาโกวก็จะยืนโยกตัวและส่ายหัวด๊อกแด๊กด๊อกแด๊กให้พี่พายุดู พี่พายุก็จะสะบัดตัวใหม่อีกที (พี่พายุทำตามอย่างเชียร์ลีดเดอร์น่ะค่ะ) แล้วอาโกวก็เอาผ้าเช็ดตัวเช็ดให้อีกนิดหน่อยก็เรียบร้อย ไม่ต้องมีการเป่าขนสางขนให้ยุ่งยากเหมือนน้องน้ำมนต์หรอกค่ะ

------------------------------------------------

พอน้องน้ำมนต์แตกเนื้อสาว พี่พายุก็เริ่มเปลี่ยนไป พี่พายุเปลี่ยนท่าทีอย่างเห็นได้ชัดเลยค่ะ

รูปที่ 305 "เอ๊ะ! นั่นสาวเซ็กซี่ที่ไหนมายืนโชว์หุ่นยั่วน้ำลายพายุอยู่ได้
อ๋อ! น้องน้ำมนต์น่ะเอง พายุต้องไปทักทายซะหน่อย"

ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย พายุ วงศ์วายุ - Friday, 26 August 2005, 12:46PM
  แหม! ก็พี่พายุเห็นว่าน้องน้ำมนต์เป็นสาวแล้ว พี่พายุเป็นสุภาพบุรุษ พี่พายุก็ต้องให้เกียรติสุภาพสตรีสิครับ น้องน้ำมนต์ไม่ชอบเหรอครับที่มีพี่ชายเป็นสุภาพบุรุษสุดหล่อ เจ้าเสน่ห์เท่ระเบิด อย่างพี่พายุน่ะครับ
ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
 

สวัสดีค่ะ หายไป 1 วัน พอดีมีงานด่วนเข้ามา เศร้า  วันนี้เลยรีบเข้ามาอ่าน รู้สึกจะยังเป็นแนวเปียกๆปอน ๆ อยู่นะคะ

เรื่องอาบน้ำนี่ซูโม่ก็คล้ายพี่พายุ เล็ก ๆ ยอม โตมาชักไม่ชอบ เวลาอาบจะใช้โซ่คล้องคอต่อกับสายจูงผูกกับประตูรั้วเหล็กหน้าบ้าน  แรกๆ ช่วงราดน้ำ ลงแชมพูก็นิ่งดี มีสะบัดแชมพูออกบ้าง พอซักพักเริ่มออกฤทธิ์ กัดฟัน มีร้องครางเบา ๆ เหมือนบ่นก่อน เราก็พยายามพูดคุยหวาน ๆ   เช่น แป๊บเดียวนะครับพี่ซูโม่ เก่งจังเลยครับ นิ่ง ๆ นะครับ  ยักคิ้ว  ใครผ่านไปมาหน้าบ้านคงนึกว่ายายนี่ท่าจะบ้า คุยกับหมาอยู่ได้ ช่างคิด    ได้ผลแป๊บเดียวช่วงนี้ต้องเริ่มสปีด รีบฟอก รีบล้าง รีบราดน้ำ  เพราะซูโม่จะเริ่มเห่าหอนเหมือนเจ็บปวดซะเหลือเกิน แต่ไม่มีกัด มีจะแงบ ๆ บ้าง เราก็หลบซ้ายหลบขวา ฮ่า ๆ ไม่มีทางโดนซะหละ

ช่วงเช็ดตัวก็จะนิ่ง ๆ พอปล่อยโซ่คอ ก็จะวิ่งไปคลุกหญ้า โชคดีไม่มีโคลน สับสน 

วันนี้เล่ายาวไปนิดนึงนะคะ ขออภัยด้วย

อ้อ ที่ว่าพี่พายุท่าทีเปลี่ยนไปนี่เป็นยังไงเหรอคะ

ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย jai dee - Tuesday, 2 August 2005, 08:52AM
  นู๋น้ำมนต์โตเป็นสาวน่ารักขึ้นจริงๆด้วยหล่ะ อย่างไรเข้าสเปคขาวสวยหมวยอึ๋มของพี่พายุแน่ๆเลย  เมื่อวานสนามยังมีหญ้าเขียวขจีอยู่เลย วันนี้พื้นหญ้าเปลี๊ยนไป๋แล้วเนอะ หญ้าไหนจะทนฝีเท้าน้องหมาพี่หมาได้ จริงแม๊ะ
ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย จิตรใส สิระชัยนันท์ - Tuesday, 2 August 2005, 09:22AM
  อยากทราบเหมือนกันเลยจ้ะน้องน้ำมนต์ว่าพี่พายุเค้าเปลี๋ยนไป๋อย่างไร
ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย I love Bangkaew - Tuesday, 2 August 2005, 09:31AM
 

My young lady, don’t be so shy, keep your chin up!

Thim, Sacramento, 7.33 PM.

ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย น้ำมนต์ วงศ์มินตรา - Friday, 26 August 2005, 10:56AM
 
คุณแม่โอ๊ตขา น้องน้ำมนต์ปล่าวว่าลูกชายของคุณแม่โอ๊ตมีกลิ่นสาบนะคะ น้องน้ำมนต์ว่าตัวของน้องน้ำมนต์ต่างหากล่ะคะที่มี "กลิ่นสาบ" ส่วนพี่ข้าวตังน่ะมี "กลิ่นสะสม" 3 ปีค่ะ ถ้าพี่ข้าวตังจะมาจุ๊บน้องน้ำมนต์ก็ต้องรอมาจุ๊บวันที่น้องน้ำมนต์อาบน้ำนะคะ จูบ เพราะวันนั้นน้องน้ำมนต์จะหอมกรุ่นและอารมณ์ดีเป็นพิเศษ ใครอยากจะจุ๊บก็จุ๊บได้ไม่ยากค่ะ แต่พี่ข้าวตังต้องผ่านด่านพี่พายุมาก่อนนะคะ โกรธ

เรื่องการให้อาหารพี่พายุและน้องน้ำมนต์นี่ อาโกวและพี่จอยมีความเห็นไม่ลงรอยกันมาตั้งแต่พี่พายุเล็กๆโน่นแน่ะค่ะ อาโกวไม่อยากให้พี่พายุและน้องน้ำมนต์กินข้าวมากจนแน่น แต่พี่จอยชอบให้กินมากๆไว้ค่ะ ยิ่งมากยิ่งดี พออาโกวบ่น พี่จอยจะบอกว่า "ยักกับน้องอ้วนกินได้มากก็ยังดีกว่าไม่ยอมกิน" อาโกวก็เลยต้องยอมแพ้พี่จอยค่ะ เพราะเวลาที่พี่พายุหรือน้องน้ำมนต์ไม่กินข้าว อาโกวจะไม่สบายใจเลย

เมื่อก่อนนี้พี่พายุกินอาหารแบบเดียวกับอาโกวและอาม่า แต่พอน้องน้ำมนต์เริ่มชอบกินไก่ย่าง อาโกวซึ่งเป็นผู้ที่มีความยุติธรรม คือ ให้อะไรก็ต้องให้เหมือนๆกัน อาโกวเลยให้พี่พายุกินข้าวคลุกไก่ย่างเหมือนน้องน้ำมนต์ แล้วต่อมาก็เป็นข้าวคลุกหมูทอด ถ้าเป็นหมูสับหรือหมูสันในก็ไม่มีปัญหาอะไรหรอกค่ะ อาโกวหรือพี่จอยก็จะคลุกทีเดียว แล้วแบ่งให้ตัวละครึ่งเท่าๆกัน (แต่ชามของพี่พายุจะมีซี่โครงหมูแถมให้ด้วย เพราะพี่พายุชอบ และฟันของพี่พายุก็แข็งแรง ขบเคี้ยวซี่โครงหมูได้สบายๆ แต่ฟันของน้องน้ำมนต์ไม่แข็งแรง แทะอะไรแข็งๆหน่อยก็เลือดซึมแล้วค่ะ) ถ้าเป็นหมูสันนอกก็จะมีปัญหานิดหน่อย เพราะพี่พายุชอบหมูติดมัน แต่น้องน้ำมนต์ไม่ชอบ ถ้าพี่จอยเป็นคนคลุกข้าว พี่จอยจะแยกคลุกค่ะ ชามของน้องน้ำมนต์ก็จะมีแต่หมูไม่ติดมัน ส่วนชามของพี่พายุจะมีหมูติดมัน ส่วนใหญ่พี่พายุและน้องน้ำมนต์จะกินข้าวในอาณาจักรของพี่พายุ น้องน้ำมนต์จะกินข้าวในชามของน้องน้ำมนต์ไปสักหน่อยหนึ่ง แล้วน้องน้ำมนต์ก็จะเดินเลียบๆไปที่ชามของพี่พายุ พี่จอยก็จะบอกว่า "น้องอ้วน ชามนั้นมีหมูติดมันนะ หนูไม่ชอบหรอก" แต่น้องน้ำมนต์ก็ไม่ฟังค่ะ ถึงพี่จอยจะบ่นว่า "น้องอ๊วน! ทำไมบื้อยังงี้!" น้องน้ำมนต์ก็ยังไม่ฟังอยู่ดีแหละค่ะ ก็จมูกของน้องน้ำมนต์มันบอกน่ะค่ะว่า อาหารในชามของพี่พายุไม่เหมือนกับอาหารในชามของน้องน้ำมนต์ และดูจากท่าทีของพี่พายุแล้ว อาหารในชามของพี่พายุจะต้องอร่อยแน่ๆเลยค่ะ พอน้องน้ำมนต์เดินเร่ไปถึงชามของพี่พายุ พี่พายุก็แสนจะเป็นสุภาพบุรุษ (อย่างที่โกวป้าอยากให้เป็น) พี่พายุไม่ว่าอะไรน้องน้ำมนต์เลย พี่พายุจะเดินเลี่ยงไปที่ชามของน้องน้ำมนต์แล้วไซ้กินแต่หมูค่ะ พอน้องน้ำมนต์กินข้าวในชามของพี่พายุไปได้หน่อยหนึ่ง เจอแต่หมูติดมัน น้องน้ำมนต์ก็ถอย พอน้องน้ำมนต์กลับมาที่ชามของตัวเอง (ซึ่งตอนนี้เหลือแต่ข้าวเปล่า เพราะพี่พายุไซ้หมูไปหมดแล้ว) พี่พายุก็กลับไปที่ชามของพี่พายุ แล้วก็กินข้าวคลุกหมูติดมันของชอบอย่างสบายใจเฉิบต่อไป จนอาโกวสงสารน้องน้ำมนต์ที่เสียรู้ลูกชายสุดหล่อของอาโกวเข้าเต็มเปา อาโกวต้องเอาหมูหยองมาคลุกข้าวแถมให้น้องน้ำมนต์ค่ะ

อาหารเย็นเป็นของอย่างหนึ่งที่น้องน้ำมนต์คิดว่าน้องน้ำมนต์ชิงจากพี่พายุได้ ทุกครั้งที่น้องน้ำมนต์แวะเวียนไปที่ชามข้าวของพี่พายุ พี่พายุก็จะหลีกทางให้ทุกที พี่พายุยอมให้น้องน้ำมนต์ชิงชามข้าวของพี่พายุง่ายๆเลยค่ะ หนุ่มอะไรก็ไม่รู้จ๋องน่าดูเลย เวลาน้องน้ำมนต์กินข้าว น้องน้ำมนต์จะกินทั้งข้าวและกับข้าวพร้อมกันไป แต่พี่พายุจะไซ้กับข้าวกินก่อน พอน้องน้ำมนต์เข้าไปชิงชามข้าวของพี่พายุ พี่พายุก็ไม่ว่าอะไร แถมยังใจดีเดินเลี่ยงไปช่วยไซ้กับข้าวในชามของน้องน้ำมนต์ให้อีกต่างหากค่ะ

------------------------------------------------

ใครๆก็อยากรู้ว่าพี่พายุเปลี่ยนท่าทีไปอย่างไร พี่พายุก็เปลี่ยนไปทำนองนี้แหละค่ะ คือ เริ่มร้องเพลงเกี้ยวน้องน้ำมนต์ พี่พายุไม่ได้คิดเพลงเองหรอกค่ะ ไปขอยืมเพลง "พี่สาวครับ" ในอัลบั้มโฟล์คซองคำเมือง ของคุณจรัล มโนเพ็ชร มาแปลงเป็นเพลง "น้องน้ำครับ" แล้วก็ร้องแบบดำน้ำไปน้ำขุ่นๆน่ะค่ะ ตอนแรกน้องน้ำมนต์ก็ไม่รู้หรอกค่ะว่าพี่พายุร้องเพลงเกี้ยว น้องน้ำมนต์ พอพี่พายุร้องจบแต่ละท่อน (ตรงที่ลงท้ายว่า "ล้า ลา ..." น่ะค่ะ) น้องน้ำมนต์ก็ร้องรับว่า "วี้ด ด ด ด บู้ม!" โกวป้าถามน้องน้ำมนต์ว่าร้องทำไมน่ะ น้องน้ำมนต์ก็ตอบว่า "ก้อพี่พายุร้องเพลงเชียร์ เวลาร้องเพลงเชียร์ ก็ต้องมี "วี้ด บู้ม!" ไม่ใช่เหรอคะ" โกวป้าบอกว่าเพลงเชียร์ที่ไหนกัน นี่มันเพลงเกี้ยวสาว เวลาสาวๆโดนเกี้ยวเค้าต้องทำท่าเขินอาย (โกวป้าเคยเป็นสาวมาก่อนค่ะ) เขาไม่ร้อง "วี้ด บู้ม!" กันหรอก แต่ถ้าน้องน้ำมนต์อยากจะร้อง ก็ให้ร้องวี้ดว้ายกระตู้วู้ละกัน มันจะถูกกาลเทศะกว่าร้อง "วี้ด ด ด ด บู้ม!"

รูปที่ 306 "น้องน้ำครับ สะวัดดีครับน้องครับ
จ๋ำปี้จายคนนี้ได้ก่อ จ๋ำได้ บ่ได้ ก็บอกมา (ล้า ลา ...)"

ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย พายุ วงศ์วายุ - Friday, 26 August 2005, 12:48PM
 
สำหรับผู้ที่ไม่ใช่ "คนเมือง" คำว่า "ได้ก่อ" ในคำบรรยายรูปที่ 306 แปลว่า "ได้ไหม"
ส่วนคำว่า "ยับ" ในคำบรรยายรูปที่ 307 แปลว่า "จับ" ครับ

รูปที่ 307 "น้องน้ำครับ ต๋อนนี้ปี้เป๋นหนุ่มแล้วครับ
มีแม่ญิงมาไล่จับ จะยับเอาปี้ไปเป๋นแฟน (ล้า ลา ...)"

ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
 

รูปพี่พายุข้างบนนี้หล่อดีจริง ๆ  คน เอ๊ย หมากำลังมีความร้าก ก็หน้าตาดูหล่ออย่างนี้แหละเนอะ มารร้าย   

 ดีจังที่เวลาทานข้าวเขาไม่หวง แต่พี่พายุดูจะได้เปรียบเรื่องกับข้าวนะจ๊ะ    แต่ทำไมน้องน้ำมนต์โดนแย่งกินกับข้าว ตัวถึงไม่ผอมเลยหละ ยักคิ้ว  สงสัยพี่จอยมีมื้อแถมให้แน่ ๆ เลย

อ้อ ที่พี่พายุร้องเพลงว่า มีแม่ญิงมาไล่จับ นี่หมายถึงใครจ๊ะ

ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย jai dee - Wednesday, 3 August 2005, 07:16AM
 

เห็นพี่น้องเล่นกันแล้วน่าสนุกเนอะ พอน้องโตเป็นสาวพี่พายุก็มองเห็นความสวยของน้องเลยซีนะ  นู๋น้ำมนต์อย่าลืมเล่นตัวให้มากๆล่ะ อยากบอกว่าเราขี้เหร่ดีนัก อย่ามาง้อก็แล้วกั๊น ใบตองที่เห็นมาจากต้นกล้วยที่นู๋น้ำมนต์เคยเล่าว่าพี่พายุกินแต่กล้วยที่อาโกวปลูกใช่มั๊ยคะ ทำผักสวนครัวรั้วกินได้หรือคะ น่าสนุกนะ 

เห็นด้วยกับคุณแม่น้องซูโม่ค่ะว่ารูปนี้พี่พายุหล่อมากกกกกก

ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย I love Bangkaew - Wednesday, 3 August 2005, 10:10AM
 

"Nong Nam" do you understand what is your "Pi Jai" talking about? Thim, Sacramento, 8.11 PM.

ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย I love Bangkaew - Wednesday, 3 August 2005, 10:05AM
 

ขาน้องน้ำมนต์ทั้งขาวทั้งอวบอย่างนี้นี่เอง พี่พายุถึงตามจีบไม่ห่างเลย แต่พี่พายุเองก็หล่อไม่เบาเลยนะ

ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย จิตรใส สิระชัยนันท์ - Wednesday, 3 August 2005, 10:13PM
  พี่พายุหล่อยังไงก็สู้น้องน้ำมนต์สวยไม่ได้  โอ้โห! ขนทั้งขาว  ทั้งฟู อวบอั๋นน่ากอด ไม่สงสัยเลยค่ะว่าทำไมถึงต้องเป่าและสางขนของน้องน้ำมนต์  พี่ข้าวตังคงฝ่าด่านพี่พายุยากส์เสียแล้ว  สาวเจ้างามเสียขนาดนี้น่ะ  ขอสละสิทธิ์นะคร๊าบนอกจากพี่พายุแล้วยังต้องผ่านด่านอาโกวอีก  หนุ่มอย่างพี่เนี่ยข้อดีแสนจะหายากข้อเสียแหละก็เยอะ  พี่ขอเป็นเพื่อนน้องๆ ทั้งสองดีก่าเนอะ
ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย น้ำมนต์ วงศ์มินตรา - Friday, 26 August 2005, 11:03AM
 
คุณแม่ซูโม่เก่งนะคะที่จัดการเรื่องการอาบน้ำได้โดยลำพังคนเดียว วันหลังน้องน้ำมนต์จะให้อาโกว ใช้วิธีของคุณแม่ซูโม่บ้าง คือให้เว้นระยะห่างจากพี่พายุพอสมควร จะได้หลบซ้ายหลบขวาได้ทัน พี่พายุจะได้ถากแขนอาโกวไม่ได้ ... ไม่มี "แม่ญิง" ที่ไหนมาไล่จับพี่พายุหรอกค่ะ พี่พายุก็ขี้โม้ตามแบบฉบับของพี่พายุแหละค่ะ น้องน้ำมนต์รู้หรอกค่ะว่าพี่พายุกะจะให้น้องน้ำมนต์อิจฉา น้องน้ำมนต์จะได้สนใจพายุ แต่ที่จริงพี่พายุหมายตาน้องน้ำมนต์เป็นอันดับหนึ่ง และอันดับเดียวอยู่แล้ว พี่พายุเป็นพวก "สมภารกินไก่วัด" ค่ะ ... ที่คุณ Jai บอกให้น้องน้ำมนต์เล่นตัวให้มากๆน่ะค่ะ มันควรจะมากซักกี่กิโลถึงจะพอเหมาะพอดีคะคุณ Jai ... แล้วตอนนี้คุณ test เห็นด้วยกับพี่พายุรึยังคะว่าพี่พายุกับน้องน้ำมนต์น่ะสมกันยังกะกิ่งทองใบหยก ... พี่พายุฝากมาเรียนให้ทราบโดยทั่วกันค่ะว่าเรื่องความหล่อของพี่พายุเนี่ยะ พี่พายุหล่อจริงๆ "หล่อมาแต่อ้อนแต่ออกแล้วคร๊าบ พูดแล้วจะหาว่าคุย! ไม่ได้โม้!" ... คุณแม่โอ๊ตหายไปไหนคะ ยังไม่หายขุ่นใจน้องน้ำมนต์แทนพี่ข้าวตังอีกเหรอคะ เอางี้แล้วกันค่ะ วันไหนที่น้องน้ำมนต์อาบน้ำ พี่ข้าวตังจะมาจุ๊บน้องน้ำมนต์กี่จุ๊บก็ได้ น้องน้ำมนต์ให้สิทธิพิเศษสำหรับลูกชายของคุณแม่โอ๊ตค่ะ

ตอนที่พี่พายุกินกับข้าวแบบเดียวกับอาโกวและอาม่านั้นพี่พายุได้กินทั้งเนื้อและผัก แต่พอพี่พายุต้องมากินข้าวแบบที่น้องน้ำมนต์ชอบ พี่พายุก็เลยไม่ค่อยได้กินผักอีก แต่พี่พายุชอบกินผลไม้นะคะ ผลไม้ที่พี่พายุชอบมากคือกล้วยน้ำว้าสุก (แต่ต้องเป็นกล้วยที่มาจากต้นที่ปลูกที่บ้านของอาโกวเท่านั้น ถ้าเป็นกล้วยที่มาจากบ้านของพี่พลอยหรือกล้วยที่ซื้อมา พี่พายุจะไม่แตะเลย) ถึงพี่พายุจะกินข้าวหมดชามแล้ว พี่พายุก็ยังกินกล้วยน้ำว้าได้อีกเป็น 10 ลูกเลยค่ะ น้องน้ำมนต์ไม่ชอบกินกล้วยน้ำว้าหรอกค่ะ น้องน้ำมนต์ชอบกินกล้วยเล็บมือนางมากกว่า แต่เวลาน้องน้ำมนต์เห็นพี่พายุกินกล้วยน้ำว้าอย่างเอร็ดอร่อย น้องน้ำมนต์ก็ขอกินบ้าง แต่น้องน้ำมนต์กินได้แค่ 2-3 คำเท่านั้น พี่พายุชอบกินส้มด้วยค่ะ อาโกวจะป้อนพี่พายุทีละครึ่งกลีบ (เพราะอาโกวต้องเอาเมล็ดส้มออกก่อนที่จะป้อนพี่พายุ) ผลไม้อีกอย่างที่พี่พายุชอบมากคือทุเรียนหมอนทองค่ะ ป้าติ๋มเคยเอาทุเรียนกระดุมมาให้ พี่พายุก็ไม่กิน อาโกวเคยซื้อทุเรียนชะนีมา พี่พายุก็ไม่กินค่ะ พี่พายุจะกินแต่ทุเรียนหมอนทองเท่านั้น น้องน้ำมนต์ไม่กินหรอกค่ะทุเรียนน่ะ มันเหม็นออกจะตาย หลังกินข้าวมื้อเย็นแล้วพี่พายุต้องกินขนมล้างปากค่ะ อย่างเช่นกาละแมรสทุเรียน (พอถึงกาละแมรสทุเรียนพี่พายุไม่เกี่ยงเลย ว่าจะเป็นรสทุเรียนหมอนทองหรือเปล่า) หรือขนมปังกรอบไส้สับปะรดกวน แต่น้องน้ำมนต์ไม่ชอบขนม 2 อย่างนี่หรอกค่ะ น้องน้ำมนต์ชอบกินขนมเวเฟอร์เคลือบรสนม หรือรสสตรอเบอรี่มากกว่า พี่พายุชอบกินโยเกิร์ทรสผลไม้รวมเป็นอาหารว่างด้วย อาโกวจะคอยซื้อมาใส่ตู้เย็นไว้ให้พี่พายุ แต่ก็มีหลานๆของอาโกวมาขอเจียดโยเกิร์ทของพี่พายุไปกินบ่อยๆ พอหน้าร้อนพี่พายุและน้องน้ำมนต์ก็จะได้แทะน้ำแข็ง และบางวันก็ได้กินไอศครีมด้วยค่ะ คุณหมอเคยบอกอาโกวว่า "อาหารบางอย่างน่ะมันไม่ใช่อาหารสำหรับหมา อย่างไอศครีมงี้ ขนมเค้กงี้ น้ำแข็งงี้ ไม่ต้องไปหัดให้หมากิน" แต่อาโกวหัดให้พี่พายุและน้องน้ำมนต์กินทุกอย่างที่คุณหมอออกปากมาเลยค่ะ อย่างขนมเค้กนี่พอถึงวันเกิดพี่พายุหรือวันเกิดน้องน้ำมนต์ โกวป้าหรือโกวติ๋มก็ต้องซื้อขนมเค้กมาให้อยู่แล้ว แล้วยังจะวันเกิดอาโกว วันเกิดอาม่า วันเกิดหลานๆของอาโกวอีกตั้ง 9 คน และวันเกิดพวกพ่อ-แม่ของหลานๆของอาโกวอีก พี่พายุและน้องน้ำมนต์เลยได้กินขนมเค้กแทบจะทุกเดือน บางเดือนก็มีวันเกิดญาติๆของอาโกวตั้ง 3-4 คน โอ๊ย! กินขนมเค้กกันไม่หวาดไม่ไหวเลยค่ะ

สองสามเดือนมานี้พี่จอยทำน้ำเต้าหู้ให้อาม่ากิน พี่จอยจะทำน้ำเต้าหู้วันศุกร์ พอวันเสาร์โกวป้ามา อาโกวก็จะเอาน้ำเต้าหู้ใส่ขวดให้โกวป้าเอากลับไปกินที่บ้านด้วยค่ะ พี่จอยเอาน้ำเต้าหู้ไปให้พี่พายุลองกิน พี่จอยบอกว่าพี่พายุน่ะวัยทองแล้ว ควรจะกินน้ำเต้าหู้ (เหมือนอาม่าและโกวป้า) แต่พี่พายุท่าทางจะไม่ชอบเป็นวัยทองค่ะ พี่พายุเลยกินน้ำเต้าหู้ไปแค่ครึ่งเดียว น้องน้ำมนต์เลยกินต่อจนหมด พี่จอยโวยวายว่า "น้องอ้วนกินทำไม น้องอ้วนยังไม่เป็นวัยทองซะหน่อย" แต่น้องน้ำมนต์ชอบคำว่า "วัยทอง" ค่ะ เพราะมันทำให้น้องน้ำมนต์รู้สึกว่าตัวเองเป็นหมามีกะตังค์น่ะค่ะ

------------------------------------------------

เมื่อวานนี้หนุ่มน้อยพายุร้องเพลงเกี้ยวสาวน้อยน้ำมนต์ยังไม่จบเลยค่ะ วันนี้หนุ่มน้อยพายุเลยจะร้องเพลงเกี้ยวสาวต่อให้จบ (เผื่อว่าสาวน้อยน้ำมนต์จะใจอ่อนบ้าง) ตามคำบรรยายในรูปที่ 308 คำว่า "ละอ่อน" แปลว่า "เด็ก" ส่วนคำว่า "ฮัก" แปลว่า "รัก" และคำว่า "เมา" แปลว่า "หลง" คือ ลุ่มหลง มัวเมา คลั่งไคล้ อะไรทำนองนี้น่ะค่ะ

รูปที่ 308 "เจอกันเมื่อสองสามเดื๋อนก่อน น้องยังละอ่อนและขี้เหร่
ฮักเป๋นน้องสาว บ่ได้เมาเอาเป๋นแฟน น้องก็ฮักปี้เป๋นปี้จาย"

ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย พายุ วงศ์วายุ - Friday, 26 August 2005, 12:49PM
 
รูปที่ 309 "น้องน้ำครับ ต๋อนนี้ปี้ฮักน้องแล้วครับ จะฮักน้องบ่มีหน่าย
บ่ อยากเป๋นปี้จายแล้วหละ ...
บ่ อยากเป๋นปี้จายแล้วหละ ...
บ่ อยากเป๋นปี้จายแล้วหละ ... (จริงๆ น๊าคร๊าบ)"

ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
 

อ่านอาหารที่พี่พายุทานแต่ละอย่างแล้วเนี่ย ต้องร้อง โอ้โหๆๆๆๆ อิจฉาจังเลย  แต่น้องน้ำมนต์กินได้น้อยกว่า แต่ทำไมหุ่นถึงอวบ กัดฟัน อย่างนี้ล่ะจ๊ะ    แล้วก็วัยทองเนี่ย น้องน้ำมนต์ยังไม่ต้องรีบเป็นหรอกน้า ถึงเวลามันก็มาเอง ตายดีกว่า แหละจ้า

ในรูป ถัดขึ้นไปก่อนหน้านี้ เห็นหลุมที่พี่พายุขุดนิ ใหญ่ดีจัง แล้วก็ขาว ๆ ที่อยู่ด้านหลังนี่ใช่เสื้อหรือเปล่าคะ ยิ้ม

ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย I love Bangkaew - Thursday, 4 August 2005, 08:15AM
 

“Nong Nam,” tell your “Pi Jai”:

“Oh! No! I can’t believe!  Oh! No! I can’t believe!

How much you love me?  How much you love me?”

Thim, Sacramento, 6.16 PM.

ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย I love Bangkaew - Thursday, 4 August 2005, 08:42AM
  พี่น้องสุมหัวกันทำอะไรเนี่ย สงสัยพี่พายุจะหลอกแต๊ะอั๋งน้องมากกว่านา รู้ทันนะจะบอกให้
ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย จิตรใส สิระชัยนันท์ - Thursday, 4 August 2005, 08:52AM
 

     เมื่อวานพี่ข้าวตังมาดึกไปหน่อยครับ  พอดีตอนเช้าคุงพ่อคุงแม่รีบไปธุระ  กลับเสียค่ำ พี่แหละนอนคิดถึงน้องน้ำมนต์ทั้งวันเลย  

     เมื่อวานนี้เป็นเรื่องรับประทานอาหารคาว  อาหารของน้องๆ ทั้งสองน่ารับทานจิงๆ เลย  เมื่อวานน้องน้ำมนต์อุตส่าห์เสียสละหมูสันในให้พี่พายุ  เพื่อไปแย่งหมูติดมันของพี่พายุแทน  เล็มได้นิดจะกลับมาทานของตะเอง  อิอิ เหลือแต่ข้าวอ่ะ  สละของอร่อยให้พี่พายุด้วยความรู้ท่าไม่ถึงการณ์แท้ๆ เลย      มาวันนี้เป็นอาหารหวาน  พี่พายุทานผลไม้ได้หลากหลายจิงๆ อย่างงี้ก็เข้าตำรา  กินง่ายถ่ายคล่องซิครับ   ส่วนน้องน้ำมนต์พี่รู้แล้วแหละว่าทามมายอวบนัก  เจ้าขนมเวเฟอร์สารพัดเคลือบนี่เองเป็นต้นเหตุ  ไหนจะขนมเค๊ก  ไอศครีม  พี่ชักอิจฉาตาร้อนแล้วซิ 

     อาหารของพี่สุดจะซ้ำซากเลยเป็นข้าวกล้องคลุกกับแกงจืดผักรวมหมูสับ+ไข่ไม่ใส่น้ำปลาแสนจะจืดชืด  ดีที่มีคลุกเคล้าปลาทูน่ากระป๋องให้พอมีกลิ่นหอมๆ นะ พี่ถึงยอมทาน  นี่แหละอาหารหลักของพี่  ส่วนบรรดาขนมต่างๆ พี่ไม่ค่อยชอบเลย  คุงแม่ส่งให้พี่ก็ดมๆ แล้วก็เมินหนี  แต่คุงแม่คงชอบเพราะพี่ได้ยินบ่นว่า.....ดีไม่เปลืองตังค์   มีอาหารอีกอย่างที่พี่ชอบม๊าก....มาก  ส่งมาเท่าไรก็เกลี้ยง  ซาลาเปาจ้า  โดยเฉพาะไส้ครีมจะชอบเป็นพิเศษ

     ให้สิทธิพิเศษพี่จิงๆ หรือคร๊าบ  คุงแม่ฝากบอกว่าอยากจะไปจุ๊บๆ น้องน้ำมนต์เสียเอง  แต่กลัวตะหมูกหายอ่ะ  กัดฟัน 

ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย jai dee - Thursday, 4 August 2005, 12:44PM
 

คราวนี้สาวๆที่ไหนจะกล้ากินน้ำเต้าหู้ล่ะ ก็กลัวจะเป็นสาววัยทองน่ะซิ คงต้องแอบกินน้ำวัยทองไม่ให้คนเห็น เขินแย่เลย คิดได้ไงเนี่ย

ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย น้ำมนต์ วงศ์มินตรา - Friday, 26 August 2005, 11:12AM
 
คุณแม่เจ้าซูโม่คะ ที่เห็นขาวๆอยู่ข้างหลังพี่พายุเป็นก้อนหินสีขาวที่ใช้แต่งสวนน่ะค่ะ ... น้องน้ำมนต์ขอบคุณคุณ Jannyfer และคุณ pingpong ค่ะที่ส่งรูปพี่ก่องแก้วช่วยล้างท่อน้ำทิ้งมาให้ดู อาโกวจะได้เข้าใจธรรมชาติ และความขยันขันแข็งของหมาบางแก้วขึ้นบ้าง ... พี่พายุจะโป้งคุณ test แล้วละค่ะที่คอยรู้ทันพี่พายุอยู่เรื่อย พี่พายุบ่นว่า "แม๊! กะจะเข้าพระเข้านางซะหน่อย ก็มีคนมาขัดคอ" ... ส่วนคุณ test อีกคนหนึ่งที่ชอบเขียนมาแต่ภาษาฝรั่งน่ะค่ะ น้องน้ำมนต์รู้ภาษาฝรั่งซะที่ไหนกันคะ คราวหน้าขอความกรุณาเขียนเป็นภาษาไทยได้ไม๊คะ ... พี่ข้าวตังคะ อาหารของน้องน้ำมนต์ก็ซ้ำซากค่ะ มีแต่ข้าวคลุกหมู หมู หมู และหมู น้องน้ำมนต์อิจฉาพี่พายุตอนเล็กๆ ตอนที่พี่พายุกินอาหารแบบเดียวกับอาโกวและอาม่ามากเลยค่ะ พี่พายุโม้ว่าพี่พายุได้กินทุกอย่างเลย ขนาดแกงส้มพี่พายุยังได้กินเลยค่ะ ปกติอาโกวจะคลุกข้าวให้พี่พายุ 1 ชาม และจะมีแกงจืดให้ต่างหากอีก 1 ชาม พอกินข้าวหมดชามแล้ว พี่พายุก็จะกินแกงจืดจนหมด วันหนึ่งอาโกวไม่มีแกงจืด อาโกวเลยให้แกงส้มแทน อาม่าบอกอาโกวว่าไม่น่าจะให้พี่พายุกินแกงส้ม แต่อาโกวยืนยันว่าพี่พายุกินได้ ไม่เผ็ดหรอก พอพี่พายุกินข้าวหมดชาม พี่พายุก็กินแกงส้มอย่างเอร็ดอร่อยจนหมดชาม ปรากฏว่าคืนนั้นพี่พายุปวดท้องร้องหงิงๆอยู่เป็นนาน ตั้งแต่นั้นพี่พายุก็เลยอดกินแกงส้มอร่อยๆไปเลยค่ะ ... คุณ Jai ไม่ต้องเขินเรื่องการกินน้ำวัยทองหรอกนะคะ ดูแต่พวกสาวน้อย (แต่แก่มาก) อย่างอาม่ากับโกวป้าซิคะ กินได้กินดี ไม่มีขัดไม่มีเขินเลยค่ะ เดี๋ยวนี้พอพี่จอยเติมน้ำแดงลงในน้ำเต้าหู้ พี่พายุก็เลยหันมานิยมชมชอบการเป็นวัยทองเหมือนน้องน้ำมนต์แล้วค่ะ

พี่พายุเคยเล่าว่าน้องน้ำมนต์หวงของ พี่พายุเองก็หวงค่ะ เมื่อตอนเล็กๆ อาโกวซื้อปลอกคอสีแดงให้พี่พายุใส่ พอพี่พายุโตขึ้นใส่ปลอกคอสีแดงอันนั้นไม่ได้แล้ว อาโกวก็ซื้อปลอกคอสีน้ำเงินมาให้พี่พายุ ตอนที่น้องน้ำมนต์ป่วย อาโกวก็เอาปลอกคอสีแดงอันนั้นมาให้น้องน้ำมนต์ใส่ พี่พายุไม่ได้เจอกับน้องน้ำมนต์ตอนช่วงที่น้องน้ำมนต์ป่วย ก็ไม่เกิดปัญหาอะไร แต่พอน้องน้ำมนต์หายป่วยและได้เจอกับพี่พายุ พี่พายุเห็นน้องน้ำมนต์ใส่ปลอกคอสีแดงของพี่พายุ พี่พายุไม่ยอมเลยค่ะ พยายามดึงปลอกคอให้หลุดออกจากคอของน้องน้ำมนต์ให้ได้ อาโกวพยายามอธิบายว่า "ปลอกคอสีแดงอันนี้หนูใส่ไม่ได้แล้ว ยกให้น้องเถอะนะ" พี่พายุก็ไม่ยอมค่ะ ในที่สุดอาโกวต้องถอดปลอกคอสีแดงอันนั้นออกจากคอของน้องน้ำมนต์ แล้วอาโกวก็ไปซื้อปลอกคอสีแดงอันใหม่มาให้น้องน้ำมนต์ใส่ ตอนแรกพี่พายุก็ไม่ยอมค่ะ อาโกวต้องเอาปลอกคออันเดิมของพี่พายุมาให้พี่พายุดู และบอกพี่พายุว่า "นี่! อันนี้ของหนู อันที่น้องใส่อยู่นั่นของน้อง" น้องน้ำมนต์ถึงได้ใช้ปลอกคอสีแดงที่อาโกวซื้อมาให้ใหม่ได้ค่ะ

นอกจากปลอกคอแล้ว น้องน้ำมนต์ยังมีผ้าพันคอด้วยนะคะ แต่พี่พายุไม่สนใจผ้าพันคอของน้องน้ำมนต์หรอกค่ะ เพราะพี่พายุไม่เคยใช้ผ้าพันคอมาก่อน แต่บางทีพี่พายุก็แกล้งดึงผ้าพันคอของน้องน้ำมนต์ น้องน้ำมนต์ก็ไม่ยอมค่ะ พอพี่พายุคาบผ้าพันคอที่ยังอยู่บนคอของน้องน้ำมนต์ลากไปทางไหน น้องน้ำมนต์ก็ถลาตามผ้าพันคอไปทางนั้นแหละค่ะ บางทีพี่พายุดึงผ้าพันคอหลุดไปจากคอของน้องน้ำมนต์ได้ ถ้าน้องน้ำมนต์คาบไว้ได้ทัน น้องน้ำมนต์ก็ต้องเล่นชักเย่อกับพี่พายุค่ะ พี่พายุแข็งแรงกว่าน้องน้ำมนต์มาก น้องน้ำมนต์จะโดนพี่พายุลากตามผ้าพันคอไป เพราะน้องน้ำมนต์ไม่มีวันปล่อยผ้าพันคอของน้องน้ำมนต์เด็ดขาดค่ะ บางทีพี่พายุก็ฉกผ้าพันคอไปจากคอของน้องน้ำมนต์ได้ น้องน้ำมนต์ก็วิ่งตามเอาคืน แต่พี่พายุวิ่งเร็ว น้องน้ำมนต์ตามไม่ทันหรอกค่ะ อาโกวต้องไปตามเอาคืนมาให้ ก็ยังดีนะคะที่พี่พายุแค่แกล้งดึงไปเฉยๆ ไม่ได้แกล้งกัดกินเหมือนกินรองเท้าแตะของอาม่า

เมื่อ 2 เดือนก่อนโกวป้าทำผ้าพันคอมาให้พี่พายุและน้องน้ำมนต์ตัวละผืน โกวป้าตัดผ้าสามเหลี่ยมออกมาจากผ้าสี่เหลี่ยมจัตุรัส ก็เลยได้ผ้าพันคอที่มีสีสดใสและลายเดียวกัน 2 ผืนค่ะ อาโกวผูกผ้าพันคอให้น้องน้ำมนต์ก่อน 1 อาทิตย์ ให้พี่พายุเห็นว่าเป็นผ้าพันคอผืนใหม่ของน้องน้ำมนต์ อาทิตย์ต่อมาพออาโกวอาบน้ำให้พี่พายุอาโกวก็ผูกผ้าพันคอฝาแฝดผืนนั้นให้พี่พายุค่ะ แรกๆพี่พายุทำท่ารำคาญผ้าพันคอ พอดีวันนั้นครอบครัวน้องชายของอาโกวมาเยี่ยมอาม่า อาบิ๋มไปจ๊ะเอ๋กับพี่พายุซึ่งไม่เคยผูกผ้าพันคอมาก่อน อาบิ๋มเลยทักว่า "อ้าว! พายุหรอกเหรอ นึกว่าน้ำมนต์ พายุผูกผ้าพันคอแล้วหล่อจัง" พี่พายุก็ดูท่าว่าจะพอใจผ้าพันคอขึ้นมาหน่อยๆ วันอาทิตย์ซึ่งเป็นวันที่พี่พายุได้เข้าบ้านนั้น ถ้าครอบครัวของพี่-น้องของอาโกวที่พี่พายุคุ้นเคยมาตั้งแต่เล็กๆมาเยี่ยมอาม่า พี่พายุก็อยู่ในบ้านได้ค่ะ

โกวป้าตัดเสื้อสายเดี่ยวให้น้องน้ำมนต์ด้วยนะคะ ตอนนั้นเป็นหน้าร้อน โกวป้าเลยซื้อผ้าบางๆสีชมพูมีลายดอกจางๆมาตัดเสื้อให้น้องน้ำมนต์ โดยโกวป้าลอกแบบจากเสื้อ ที่อาโกวซื้อมาให้น้องน้ำมนต์น่ะค่ะ แต่ตอนหน้าร้อนอากาศมันร้อนมาก ถึงน้องน้ำมนต์จะชอบเสื้อสีชมพูตัวนั้น เพราะน้องน้ำมนต์ใส่แล้วใครๆก็ชมว่าสวย แต่อาโกวให้น้องน้ำมนต์ใส่ให้โกวป้าดูอยู่วันเดียวเท่านั้น อาโกวเพิ่งจะเอาเสื้อสวยๆ ตัวนั้นมาให้น้องน้ำมนต์ใส่เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมานี่เองค่ะ

------------------------------------------------

ตอนน้องน้ำมนต์เล็กๆ พี่พลอยเรียกน้องน้ำมนต์ว่า "น้องไฝ" พอน้องน้ำมนต์โตขึ้น บางทีพี่พลอยก็เรียกน้องน้ำมนต์ว่า "หมาไฝ" บางทีโกวติ๋มก็พลอยเรียกน้องน้ำมนต์ว่า "หมาไฝ" ตามพี่พลอยไปด้วยค่ะ

รูปที่ 310 "อาโกวขา ใครๆก้อเรียกหนูว่าหมาไฝ ไฝของหนูเนี่ยะเป็นไฝเสน่ห์รึเปล่าคะ"

ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย น้ำมนต์ วงศ์มินตรา - Friday, 26 August 2005, 01:24PM
 
รูปที่ 311 "หมู่นี้พี่พายุมาป้วนเปี้ยนอยู่กับหนูทั้งวัน คงติดใจไฝเสน่ห์ของหนูแน่ๆเลย
(น้องน้ำมนต์เลยต้องทำท่าเขินอาย ตามที่โกวป้าสอนไว้ค่ะ)"

ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
 

นึกภาพน้องน้ำมนต์ถูกพี่พายุดึงลากไปพร้อมผ้าพันคอแล้วน่าสงสารจังเลย เศร้า  แต่พี่พายุเขาไม่ได้แกล้งเนาะ แค่เล่นแรงเฉย ๆ 5555

ไม่เห็นมีรูปน้องน้ำมนต์ใส่เสื้อสายเดี่ยวสีชมพูให้ดูหรือคะ  แล้วก็ขอรูปพี่พายุใส่ผ้าพันคอด้วยน้า  ท่าจะหล่อ

รูปข้างบนที่พี่พายุทำท่าบิดขี้เกียจนี่ เหมือนเจ้าตัวดีที่บ้านเลยค่ะ เหยียดขาหน้าแล้วก้มตัวลง  เห็นทีไรตลกทุกที เขาคงจะเมื่อยกันเนอะ ยิ้ม  เห็นรูปที่เพื่อน ๆมาโพสต์หลายตัวก็บิดขี้เกียจท่าเดียวกันเลย

ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย jai dee - Friday, 5 August 2005, 07:41AM
 

พี่พายุลากนู๋น้ำมนต์ไหวด้วยหรือ ไม่น่าเชื่อ รูปร่างออกจะอ้วนท้วนสมบูรณ์ขนาดนั้น

ใส่สายเดี่ยวคงเซ็กซี่น่าดูชมเนอะ พี่พายุเห็นแล้วคงร้องว่า "ใช่เลย ต้องอ้วนขนาดนี้ ต้องขาวขนาดนั้น ช่ายเลย"

ไฝของนู๋คงเป็นไฝเสน่ห์แน่ๆเลยเพราะแฟนๆติดตรึม

ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย I love Bangkaew - Friday, 5 August 2005, 12:41PM
 

Nammon, don’t you know that you’re so cute.

I’m glad you have a "puppy love."

Thim, Sacramento, 10.42 PM.

ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย จิตรใส สิระชัยนันท์ - Friday, 5 August 2005, 12:58PM
  พี่ข้าวตังเห็นด้วยคร๊าบ.....อยากเห็นน้องน้ำมนต์โชว์ชุดสายเดี่ยว  คงเซ็กซี่น่าดูชม  ยิ้ม 
ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย Pingpong \(-_-)/ - Friday, 5 August 2005, 03:29PM
 

ดูปิงปองโชว์ชุดสายเดี่ยว  เซ็กซี่น่าดูไหม  ยิ้ม 

อิจฉาน้องน้ำมนต์จัง   ทำอย่างไร  ถึงได้ชีชีแปะแป๊ะ ขาวอวบ ไม่มีกระสักกะแอะ

รูปข้างล่างนี้ลิงค์จากคลังกระทู้ที่พันทิป    ตอนแรกลิงค์มันตาย   พอไปแก้หน่อย  เลยเด้งขึ้นหน้าหนึ่ง   เพิ่งมาเห็น  เลยย้ายไปไว้ที่กระดานขออวดด้วยคน(หมา)

http://www.bangkaew.com/elearning/mod/forum/discuss.php?d=345

http://topicstock.pantip.com/jatujak/topicstock/J3210516/J3210516-0.jpg

http://topicstock.pantip.com/jatujak/topicstock/J3210516/J3210516-1.jpg

ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย น้ำมนต์ วงศ์มินตรา - Friday, 26 August 2005, 11:22AM
 
พี่พายุชอบดึงผ้าพันคอจากคอของน้องน้ำมนต์เพราะพี่พายุอยากเล่นกับน้องน้ำมนต์ แต่น้องน้ำมนต์ไม่ชอบเล่นค่ะ น้องน้ำมนต์ชอบนอนเฉยๆ น้องน้ำมนต์เป็น "บังอรเอาแต่นอน" น่ะค่ะ พี่พายุรู้จุดอ่อนของน้องน้ำมนต์ค่ะว่า ถ้าพี่พายุมานัวเนียกับผ้าพันคอของน้องน้ำมนต์เมื่อไหร่ น้องน้ำมนต์เป็นต้องลุกขึ้นยื้อจนสุดฤทธิ์ "ของของใครของใครก็ห่วง ของใครใครก็ต้องหวง" ไงคะ พี่พายุแหย่ให้น้องน้ำมนต์ลุกขึ้นถลาตามผ้าพันคอไปได้ พี่พายุก็สนุกแล้วค่ะ ... สำหรับเรื่องรูป พี่พายุยังไม่ให้เอารูปพี่พายุผูกผ้าพันคอกับรูปน้องน้ำมนต์ใส่เสื้อสายเดี่ยวมาลงค่ะ พี่พายุว่า "ไม่ได้หรอกน้องน้ำมนต์ มันลัดขั้นตอน เรื่องลัดขั้นตอนเนี่ยะมันร้ายแรงพอๆกับลัดวงจรเลยนะ เดี๋ยวไฟมันเกิดช็อตขึ้นมาละก็จะยุ่งกันใหญ่เลยละทีนี้" น้องน้ำมนต์เลยจะรอให้จบรูปจากอัลบั้มชุดนี้ซะก่อนค่ะ ... เมื่อวันศุกร์คุณ pingpong ก็โพสต์รูปพี่โบกับน้องปิงปองใส่เสื้อสายเดี่ยวโชว์ไหล่ให้ดูกันแล้วไงคะ พี่พายุตาโตเลยค่ะบอกว่า "น้องน้ำมนต์รีบๆชิดซ้าย แล้วเลี้ยวซ้ายผ่านตลอดไปเลย ตุ้ยนุ้ยอย่างน้องน้ำมนต์น่ะ ใส่อะไรก็ไม่เซ็กซี่หรอก เชื่อพี่พายุซักครั้งเหอะ" น้องน้ำมนต์จะเชื่อพี่พายุดีไม๊คะเนี่ยะ

นอกจากน้องน้ำมนต์จะชิงความรักจากอาโกวมาได้บ้างพอสมควร และชิงกินข้าวในชามข้าวของพี่พายุได้บ่อยๆแล้ว สิ่งที่น้องน้ำมนต์ชิงจากพี่พายุมาได้อย่างขาวสะอาด คือ พื้นที่ทั้งหมดในบ้านค่ะ เมื่อก่อนนี้พี่พายุเคยเป็นผู้ครอบครองพื้นที่ทั้งหมดในบ้านและนอกบ้านแต่เพียงผู้เดียว ในวันที่อาโกวไปทำงานอาม่าจะเปิดประตูห้องนั่งเล่นทิ้งไว้ พี่พายุจะเดินเข้าเดินออกเมื่อไหร่ก็ได้ ถ้าพี่พายุหิวน้ำ พี่พายุก็จะเข้ามากินน้ำเจ้าที่ ถ้าพี่พายุอยากจะนอนหลับ พี่พายุจะเข้าไปนอนใต้ตั่งที่อาม่าใช้งีบเวลากลางวัน หรือนอนใกล้ๆประตูห้องนั่งเล่น พอมีน้องน้ำมนต์มาอยู่ด้วย และน้องน้ำมนต์ป่วย อาโกวต้องกักตัวน้องน้ำมนต์ไว้ที่ลานซักล้างและในห้องครัว พอน้องน้ำมนต์หายป่วยแล้ว น้องน้ำมนต์ก็เลยชินกับการอยู่ที่ลานซักล้างและในห้องครัว น้องน้ำมนต์เลยมักจะอยู่กับพี่จอยค่ะ เวลาอาโกวไปทำงาน น้องน้ำมนต์จะตามพี่จอยไปทุกที่ ไม่ว่าพี่จอยจะซักผ้า รีดผ้า หรือทำกับข้าว น้องน้ำมนต์ก็จะอยู่ใกล้ๆ พี่จอย แต่พอน้องน้ำมนต์โตขึ้น น้องน้ำมนต์ก็เลิกตามพี่จอย น้องน้ำมนต์หันมาตามอาม่าแทนค่ะ เพราะอาม่าขี้ร้อน อาม่าจะเปิดพัดลมตลอดเวลา และเวลาอาม่ากินข้าว อาม่าจะต้องเปิดแอร์ในห้องกินข้าว น้องน้ำมนต์ก็จะนอนใต้เก้าอี้ของอาม่าทุกครั้งที่อาม่ากินข้าว หน้าร้อนอาม่าจะเปิดแอร์ในห้องนั่งเล่นด้วย น้องน้ำมนต์ก็นอนในห้องนั่งเล่น พออาม่าจะกินข้าว อาม่าก็ปิดแอร์ในห้องนั่งเล่นแล้วเปิดแอร์ในห้องกินข้าว น้องน้ำมนต์ก็ตามอาม่าไปนอนที่ห้องกินข้าว เอาเป็นว่าอาม่าเปิดแอร์ห้องไหน น้องน้ำมนต์ก็ตามไปนอนอยู่ในห้องนั้นแหละค่ะ พออาโกวตั้งกติกาว่าถ้าอาโกวไม่อยู่บ้านก็ไม่ให้พี่พายุเข้าบ้าน ถ้าไม่มีวันนักขัตฤกษ์ น้องน้ำมนต์ก็จะเป็นผู้ครอบครองพื้นที่ทั้งหมดในบ้านแต่เพียงผู้เดียวอาทิตย์ละ 6 วัน บวกกับอีก 1 คืน (ในวันที่น้องน้ำมนต์อาบน้ำไงคะ) แต่มาระยะหลังๆนี้ บางวันน้องน้ำมนต์ต้องแบ่งพื้นที่ในบ้านให้พี่พายุตอนเย็นๆด้วย เพราะถ้าอาโกวกลับบ้านเร็ว และมีเวลาสัก 2-3 ชั่วโมงก่อนกินข้าวเย็น อาโกวก็จะเปิดประตูห้องนั่งเล่นให้พี่พายุเข้ามาสำรวจบ้าน พอถึงเวลากินข้าวพี่พายุก็จะโดนอาโกวอุ้ม 2 ขาออกไป (ก่อนที่โกวติ๋มจะมากินข้าวที่บ้านอาโกว) เพราะพี่พายุไม่ยอมเดินออกไปเองซักวันเลยค่ะ

น้องน้ำมนต์ชิงกรงจากพี่พายุบ่อยๆด้วยค่ะ อาโกวไม่ได้กำหนดว่ากรงไหนเป็นของใคร ถ้าตัวไหนไปยืนรอที่หน้ากรงไหนก่อน ตัวนั้นก็จะได้เข้ากรงนั้นไป อีกตัวก็ต้องเข้ากรงที่ยังว่างอยู่ พอพี่พายุและน้องน้ำมนต์กินข้าวเย็นเสร็จแล้ว พี่จอยจะไปล้างจาน พี่พายุก็จะไปยืนที่หน้ากรงใดกรงหนึ่ง อาโกวก็จะเปิดกรงนั้นให้พี่พายุหนียุงเข้าไปนอนแทะของเล่นอยู่ในกรง รอให้พี่จอยเอาขนมมาแจก พอพี่จอยเอาขนมมา พี่พายุถึงจะออกจากกรง และตอนพี่พายุมัวเพลินกินขนมของพี่พายุ น้องน้ำมนต์ก็จะรีบกินขนมของน้องน้ำมนต์ แล้วไปยืนรออยู่ที่หน้ากรงที่พี่พายุจองไว้ อาโกวหรือพี่จอยก็จะเปิดกรงนั้นให้น้องน้ำมนต์เข้าไป พี่พายุก็เลยต้องไปนอนกรงที่พี่พายุไม่ได้จอง น้องน้ำมนต์รู้สึกน่ะค่ะว่าอะไรที่พี่พายุมีหรือพี่พายุเลือกจะต้องเป็นของดี น้องน้ำมนต์ก็อยากได้ แต่น้องน้ำมนต์ต้วมเตี้ยมน่ะค่ะ ถ้าจะชิงเอาซึ่งๆหน้า แล้วพี่พายุไม่ยอมให้ น้องน้ำมนต์ก็สู้พี่พายุไม่ได้อยู่แล้ว น้องน้ำมนต์ก็เลยต้องคอยชิงเอาตอนที่พี่พายุเผลอ ถ้าน้องน้ำมนต์ชิงไปได้ พี่พายุก็ไม่ว่าอะไรค่ะ แต่มีอยู่วันหนึ่งพี่พายุเหลืออดกับพฤติกรรมของน้องน้ำมนต์ พอพี่พายุกินขนมเสร็จพี่พายุก็มาที่กรงที่พี่พายุจองไว้ แล้วโดนน้องน้ำมนต์ชิงไป พี่พายุต่อว่าน้องน้ำมนต์ใหญ่เลยค่ะ (พี่พายุเห่าน้องน้ำมนต์น่ะค่ะ) น้องน้ำมนต์อยู่ในกรงลงกลอนเรียบร้อยแล้ว น้องน้ำมนต์ไม่เห็นจะต้องกลัวพี่พายุเลย น้องน้ำมนต์ก็เลยเถียงพี่พายุ "ฮ่อกๆ ฮ่อกๆ" คำไม่ตกฟากเลยละค่ะ พี่พายุก็โมโหตะคอกน้องน้ำมนต์เสียงดังลั่น อาโกวต้องมาไกล่เกลี่ยและพาพี่พายุไปนอนอีกกรงหนึ่งค่ะ ช่วงหลังๆมานี้พี่พายุจะเข้าไปนอนแทะของเล่นทั้ง 2 กรงเลยค่ะ พี่พายุกะจะให้น้องน้ำมนต์งง ไม่รู้ว่าพี่พายุจองกรงไหนกันแน่ แต่พี่พายุหลอกน้องน้ำมนต์ไม่ได้ง่ายๆหรอกค่ะ น้องน้ำมนต์รู้นะคะว่าพี่พายุน่ะอยากได้กรงแรกที่พี่พายุเข้าไปนอนเล่น ส่วนกรงที่ 2 น่ะพี่พายุกะจะใช้เป็น "ตัวหลอก" น้องน้ำมนต์ น้องก็รู้แกวค่ะ น้องน้ำมนต์จะจำไว้ว่าพี่พายุเลือกไปนอนเล่นในกรงไหนก่อน น้องน้ำมนต์ก็จะคอยชิงกรงนั้นแหละค่ะ เอ! หรือว่าพี่พายุจะใช้กรงแรกเป็น "ตัวหลอก" คะ โอย! น้องน้ำมนต์เวียนหัวไปหมดแล้วละค่ะ

น้องน้ำมนต์เคยชิงกรงจากพี่พายุซึ่งๆหน้าด้วยนะคะ วันนั้นพอกินขนมเสร็จและพายุเข้าไปนอนเหยียดยาวอยู่ในกรงแล้ว สักพักหนึ่งน้องน้ำมนต์ก็ไปยืนหน้ากรงที่พี่พายุนอนเหยียดยาวอยู่ ทั้งอาโกวและพี่จอยช่วยกันชวนให้น้องน้ำมนต์ไปนอนอีกกรงหนึ่ง แต่น้องน้ำมนต์ไม่ยอมไปค่ะ น้องน้ำมนต์ยืนรอจะเข้าไปนอนในกรงที่พี่พายุนอนอยู่แล้วให้ได้ พี่จอยเลยเปิดกรงนั้นให้น้องน้ำมนต์เข้าไป พอเข้าไปแล้วน้องน้ำมนต์ก็นั่งลงบนขาหลังของพี่พายุที่เหยียดยาวอยู่ ดูทีรึว่าพี่พายุจะทนแบกรับน้ำหนักตัว 26 กิโลกรัมของน้องน้ำมนต์ได้นานซักแค่ไหน ตอนแรกพี่พายุก็ไม่ว่าอะไร อยากนั่งก็นั่งไป ตกทีหลังคงจะพี่พายุรำคาญน้องน้ำมนต์ หรือไม่อีกทีพี่พายุคงจะทนแบกน้ำหนัก 26 กิโลกรัมไม่ไหวจริงๆ พี่พายุเลยลุกขึ้นยืน พี่จอยก็เปิดกรงให้ พี่พายุก็เดินไปนอนอีกกรงหนึ่ง พี่พายุเป็นสุภาพบุรุษสุดขีด ไม่มีฮึ่มไม่มีฮั่มอะไรทั้งสิ้นเลยค่ะ อาโกวทึ่งกับวีรกรรม "ตื๊อเท่านั้นที่ครองกรง" ของน้องน้ำมนต์มาก อาโกวเอาไปเล่าให้โกวป้า โกวติ๋ม และคนอื่นๆฟังตั้งไม่รู้กี่รอบต่อกี่รอบ

------------------------------------------------

น้องน้ำมนต์รู้สึกว่าน้องน้ำมนต์ไม่ค่อยจะมีอะไรเป็นของตัวเองเลย นอกจากปลอกคออันสีแดงที่อาโกวซื้อให้น้องน้ำมนต์ กับผ้าพันคอและเสื้อแล้ว ทุกอย่างเป็นของที่น้องน้ำมนต์ต้องใช้ร่วมกับพี่พายุ ไม่ว่าจะเป็นกรง ชามข้าว หรือกาละมังเล่นน้ำ-อาบน้ำ เพิ่งจะมีกระบะหวายนี่แหละค่ะที่อาโกวตั้งใจซื้อมาให้น้องน้ำมนต์ เพราะอาโกวเห็นว่าน้องน้ำมนต์ชอบนอนขดใต้เก้าอี้นั่งเล่นของอาม่าและเอาคางเกยคานใต้ขาเก้าอี้ตัวนั้น น้องน้ำมนต์ชอบกระบะหวายนี้มากและน้องน้ำมนต์ก็หวงมันมากด้วยค่ะ ใครๆก็รู้ว่าน้องน้ำมนต์หวงของ แต่ก็ยังชอบยั่วแหย่น้องน้ำมนต์ค่ะ อย่างกระบะหวายอันนี้บางทีโกวติ๋มก็ลงไปนั่งยองๆ ยั่วให้น้องน้ำมนต์เข้าชาร์ท แต่ตอนนี้ตัวของน้องน้ำมนต์มันพองลมขึ้น พองลมขึ้น จนลงไปนอนในกระบะหวายไม่ได้แล้วละค่ะ ถ้าโกวติ๋มจะขอเอากระบะหวายอันนี้ไปไว้นั่งยองๆดูทีวีที่บ้านโกวติ๋ม น้องน้ำมนต์ก็จะยกให้ค่ะ

รูปที่ 312 "พอหนูโตเป็นสาว อาโกวก็หากระบะหวายมาให้ หนูจะได้มีที่นอนเป็นสัดเป็นส่วน"

ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย น้ำมนต์ วงศ์มินตรา - Friday, 26 August 2005, 11:23AM
 
นี่คือท่าหวงของของน้องน้ำมนต์ค่ะ ถ้าใครเข้ามาในเวลาอย่างนี้เป็นโดนน้องน้ำมนต์ชาร์ทแน่นอนค่ะ

รูปที่ 313 "อาณาจักรของหนู ใครอย่าแตะ!"

ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย jai dee - Monday, 8 August 2005, 07:53AM
 

พี่พายุเนี่ยไม่ไหวเลยเนอะ ชอบหลอกล่อให้นู๋น้ำมนต์งงไปโหมดเลย รู้ทั้งรู้ว่านู๋น่ะพัฒนาการช้าก็ยังจะแกล้งอีก น่าตีจริงๆเลย เห็นใจนู๋น้ำมนต์นะนี่ ไม่ได้หลอกหร็อก 

กระบะหวายของนู๋น่านอนจังเลย นอนแล้วคงอุ่นสบายหลับฝันดีเนอะ พี่พายุต้องอิจฉาแน่ๆเล้ย

ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย จิตรใส สิระชัยนันท์ - Monday, 8 August 2005, 08:06AM
  อะไรอยู่ในตะกร้าคร๊าบ....น่ารักจัง 
ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย I love Bangkaew - Monday, 8 August 2005, 10:14AM
 

Nammon, I like your bed. It looks very comfortable.

Thim, Sacramento, 8.16 PM.

ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย I love Bangkaew - Monday, 8 August 2005, 03:00PM
 

พี่พายุครับ โตแล้วออกจะมาดแมน อย่าแกล้งน้องซิครับ ดูหน้าน้องน้ำมนต์ในกระบะหวายซิทั้งน่ารักน่าสงสาร "ไม่รักน้อง(น้ำมนต์) แล้วนี่พี่(พายุ)จะรักใคร"

น้องน้ำมนต์อย่าให้พองลมไปมากกว่านี้นะครับ  เดี๋ยวจะหาว่าหล่อไม่เตือนไม่ได้นะ จะบอกให้

ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย น้ำมนต์ วงศ์มินตรา - Friday, 26 August 2005, 11:30AM
 
พี่พายุแข็งแรงมากค่ะ พี่พายุถึงได้คาบผ้าพันคอของน้องน้ำมนต์ แล้วให้น้องน้ำมนต์ถลาตามผ้าพันคอไปทางโน้นทางนี้ได้ง่ายๆไงคะ เวลาเล่นชักเย่อผ้าพันคอพี่พายุก็ลากน้องน้ำมนต์ไปได้ไกลๆ เพราะน้องน้ำมนต์ต้องคอยรักษา และหวงแหนผ้าพันคอของน้องน้ำมนต์อยู่แล้ว พี่พายุลากไปทางไหน น้องน้ำมนต์ก็ตามผ้าพันคอไปทางนั้นแหละค่ะ

พี่พายุไม่เคยให้อาโกวต้องเสียเงินค่ารักษาตัวให้พี่พายุเลย (ยกเว้นตอนที่พี่พายุผ่าตัดทำหมัน) ไม่เหมือนน้องน้ำมนต์ที่ทำให้อาโกวต้องเสียเงินค่ารักษาตัวให้น้องน้ำมนต์ไปหลายสตางค์ แต่พี่พายุก็พยายามจะเอาชนะ และแซงหน้าน้องน้ำมนต์ ด้วยการให้อาโกวจ่ายเงินค่ารักษาพยาบาลให้คนที่ถูกพี่พายุกัดน่ะค่ะ อาโกวเลยต้องระวังไม่ให้กระเป๋าฉีกโดยไม่จำเป็น โดยการดูแลไม่ให้น้องน้ำมนต์เจ็บไข้ได้ป่วยและไม่ให้พี่พายุไปลับเขี้ยวกับใครอีก

ที่จริงพี่พายุเคยกัดน้องน้ำมนต์ด้วยนะคะ แต่น้องน้ำมนต์ไม่ได้แผลหรอกค่ะ อาโกวบอกโกวป้าว่าพี่พายุแค่กัดสั่งสอนน้องน้ำมนต์เท่านั้นเอง พี่พายุไม่ได้กัดน้องน้ำมนต์จริงจัง ถ้าพี่พายุกัดเอาจริงๆ น้องน้ำมนต์คงต้องไปนอนหยอดน้ำข้าวต้มที่โรงพยาบาล เหมือนเจ้าหมาบ้านโน้นที่พี่พายุใช้วิธีขย้ำ แล้วสะบัด สะบัด สะบัด จนซี่โครงหักทิ่มปอดทะลุน่ะค่ะ ครั้งสุดท้าย พี่พายุสั่งสอนน้องน้ำมนต์เมื่อ 2 เดือนก่อนนี้เองค่ะ เรื่องมันเกิดขึ้นเพราะน้องน้ำมนต์ย่ามใจที่พี่พายุมักจะหยวนๆให้น้องน้ำมนต์อยู่เรื่อยน่ะค่ะ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องแย่งกรงที่น้องน้ำมนต์เล่าให้ฟังเมื่อวานนี้ หรือเรื่องชิงชามข้าวมื้อเย็น ที่น้องน้ำมนต์จะย้ายจากชามของน้องน้ำมนต์ไปกินที่ชามของพี่พายุกี่ครั้งก็ได้ พี่พายุบอกว่า "ไม่มีลิมิต ชีวิตเกินร้อย" ค่ะ หรือตอนที่น้องน้ำมนต์หวงอาโกว แล้วไล่ต้อนให้พี่พายุออกไปให้ห่างๆจากอาโกว พี่พายุก็ยอมน้องน้ำมนต์ทุกที

แล้ววันหนึ่งน้องน้ำมนต์ก็พลาดท่าค่ะ คือ น้องน้ำมนต์ไล่ต้อนพี่พายุขึ้นไปบนระเบียง จนพี่พายุจนมุม อยู่ในภาวะ "หมาจนตรอก" พี่พายุเลยโมโห หันมาแยกเขี้ยวขู่และกัดน้องน้ำมนต์ น้องน้ำมนต์ก็สู้พี่พายุ อย่างที่คุณ Jai เคยบอกไว้ไงคะว่า "สู้เค้านะเจ้าตัวจ้อย" น้องน้ำมนต์ก็สู้เลยค่ะ พี่จอยมาเป็นกรรมการห้ามมวยโดยการเอาร่มมาขวาง แต่พี่พายุและน้องน้ำมนต์ก็ไม่มีใครยอมฟังกรรมการ จนน้องน้ำมนต์เหนื่อยและหอบ น้องน้ำมนต์เลยต้องยอมแพ้พี่พายุค่ะ

เมื่อเดือนที่แล้ววันที่ฝนตกฟ้าคะนอง พี่พายุมาเขย่าประตู อาม่าเลยให้พี่จอยเปิดประตูรับพี่พายุเข้าบ้าน พี่จอยชวนพี่พายุและน้องน้ำมนต์ไปอยู่ที่ลานซักล้าง พี่จอยผสมน้ำแดงเย็นๆใส่นมข้นและน้ำแข็งมาชามหนึ่ง กะจะให้แบ่งกันกิน 2 ตัว แต่น้องน้ำมนต์ถือว่าน้องน้ำมนต์เป็นเจ้าถิ่น น้องน้ำมนต์ก็กินน้ำแดงแบบม้วนเดียวจบ ไม่เปิดโอกาสให้พี่พายุได้กินเลย พี่พายุก็ไม่ว่าอะไร พอน้องน้ำมนต์กินน้ำแดงหมดชาม พี่จอยก็ไปผสมมาให้ใหม่ พี่จอยวางชามลงตรงหน้าพี่พายุ แล้วพูดว่า "ชามนี้ของยักนะ" น้องน้ำมนต์ไม่สนใจหรอกค่ะ ก็น้องน้ำมนต์น่ะเป็นลูกรักของพี่จอยและเป็นเจ้าถิ่นซะอย่าง น้องน้ำมนต์ก็ลุกไปที่ชามน้ำแดง กะจะชิมดูซัก นี๊ด ด ด ด เดียวเท่านั้นเอง พี่พายุก็ลมขึ้น ส่งเสียง "ฮื่อ!" น้องน้ำมนต์ต๊กกะใจ รีบหันหลังเดินซอยเท้าเข้าบ้านไปเลยค่ะ ไม่อยากยุ่งด้วยหรอก พวกเกเร! หวงของกิน! เอาแต่ใจตัวเอง! นี่ถ้าอาโกวอยู่ พี่พายุไม่มีทางได้ส่งเสียงฮื่อเสียงแฮ่ใส่น้องน้ำมนต์หรอกค่ะ เพราะอาโกวจะต้องผสมน้ำแดงให้ตัวละชามไปเลย

------------------------------------------------

น้องน้ำมนต์ชอบกระบะหวายที่อาโกวซื้อมาให้มากค่ะ เวลานอนในกระบะหวายแล้วเอาคางเกยขอบกระบะนี่น้องน้ำมนต์มีความสุขมาก อีกอย่างหนึ่ง น้องน้ำมนต์จะนอนอย่างไรก็ได้ เพราะกระบะหวายอันนี้เป็นห้องนอนส่วนตัวของน้องน้ำมนต์ค่ะ

รูปที่ 314 "อาโกวขา ถ้าหนูนอนท่านี้ เมื่อบวกกับไฝเสน่ห์ของหนู จะเซ็กซี่พอไม๊คะ"

ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย พายุ วงศ์วายุ - Friday, 26 August 2005, 12:53PM
 
รูปที่ 315 "พายุเผ่นก่อนละคร๊าบ! โหย! โตะจายโหมะเล็ย!"

"ยุปล่าวน๊า น้องโชว์(โป๊)เอง ยุปล่าวเชียร์(ให้น้องโชว์โป๊)น๊า น้องโชว์เอง!"

ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย พายุ วงศ์วายุ - Friday, 26 August 2005, 12:54PM
 
รูปที่ 316 "พายุไม่ชอบแบบโจ่งแจ้งหร็อกครับ พายุชอบแบบวับๆแวมๆ
ใช้วิธีถ้ำมองตามสุมทุมพุ่มไม้อย่างนี้มากกว่าครับอาโกว"

ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย I love Bangkaew - Tuesday, 9 August 2005, 10:04AM
 

พี่พายุอย่าเวอร์ อะไรกั๊น จาโตะจายอารายขนาดนั้น

รู้นะว่าจริงๆแล้วกำลังร้องว่าม่วย(น้ำมนต์)จ๋าอย่าคิดรังเกียจเลยหนาว่าพี่(พายุ)นี่เป็นหมาไทย(บางแก้ว)

นางซินถอดรูปแล้วน่ารักน่าดูชมเลยนะ

ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย I love Bangkaew - Tuesday, 9 August 2005, 10:20AM
 

Payu, don’t be scared, it’s not thunder storm.

It’s only your Nong Nammon lying on her back!

Thim, Sacramento, 8.23 PM.

ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย jai dee - Tuesday, 9 August 2005, 07:05AM
 

ว้าย วันนี้มีหนังrate X ให้ดูด้วย ผ่านเซ็นเซ่อร์ได้ไงเนี่ย สงสัยใช้เส้นแน่ๆเลย สารภาพมาซะดีๆ 

ท่านอนท่านี้ของนู๋น้ำมนต์บอกได้คำเดียวว่าเซ็กซี่มากกกกก แฟนๆคงเป่าปากกันเกลียวเลย

ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย ton yasoonthon - Tuesday, 9 August 2005, 12:23PM
 

อ่านแล้วอดไม่ไหวขอแจมด้วยคน บรรยากาศแบบนี้น่าจะคิดถึงเพลงสมัยคุณแม่ยังสาวมากกว่าที่ร้องว่า

โฉมเอย โฉมงาม อร่ามแท้ แลตะลึง ได้เจอ ครั้งหนึ่ง เสน่ห์ซึ้ง ตรึงใจ
ครั้งเดียว ได้ชม สมัครภิรมย์ รักใคร่ พัน ผูกใจ ไม่ร้าง รา
น้ำคำ ลือเลื่อง ไปทั่วทั้งเมือง นานมา ชมว่าวิไล งามตา ดังเทพธิดา องค์หนึ่ง
มาเห็น เต็มตา พลอยพา รำพึง ติดตรึง ชวนให้คนึง อาจินต์

เห็นท่านอนของน้องหมามาเยอะแล้ว แต่ท่านอนของน้องน้ำมนต์กินขาดจริงๆ

ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย จิตรใส สิระชัยนันท์ - Tuesday, 9 August 2005, 09:18PM
 

น้องน้ำมนต์คร๊าบ  เล่นเอาพี่ข้าวตังน้ำยายไหยเยยอ่ะ  ยิ้ม 

ของมองตรงๆ เลยนะคร๊าบไม่ต้องถ้ำมองแบบพี่พายุหรอก 


ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย น้ำมนต์ วงศ์มินตรา - Friday, 26 August 2005, 11:42AM
 
น้องน้ำมนต์ไม่รู้ว่ารูปในห้องนอนส่วนตัวของน้องน้ำมนต์หลุดออกไปได้ยังไง น้องน้ำมนต์ขายหน้าจังค่ะ ไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน ที่จริงวันนี้น้องน้ำมนต์กะจะหลบหน้านักข่าวและสื่อมวลชนในเว็บนี้ซักวันนึง น้องน้ำมนต์ไปขอให้พี่พายุช่วยมาเข้าเว็บแทนน้องน้ำมนต์หน่อย แต่พี่พายุดุน้องน้ำมนต์ว่ามาบอกกะทันหันอย่างนี้พี่พายุเตรียมตัวไม่ทันหรอก พี่พายุแนะนำให้น้องน้ำมนต์เอาปี๊บคลุมหัวมาเข้าเว็บไปซักวันนึงก่อน พรุ่งนี้พี่พายุถึงจะเข้ามาช่วยทำแทนได้ พี่พายุไม่น่าจะใจจืดใจดำและดูดายน้องน้ำมนต์อย่างนี้เลยนะคะเนี่ยะ

ตอนที่พี่พายุเล็กมากๆเคยมีช้างมาเดินผ่านหน้าบ้าน วันนั้นพี่พายุเห็นช้างแล้วพี่พายุกลัวมาก พี่พายุคงจะคิดว่า "ตัวอาไยหง่ะดำดำ ตัวโต๊โต พายุไม่ก้าฉู้ด้วยหย็อกคับ พายุกัวหง่ะคับอาโกว" และในช่วง 2-3 วันหลังจากวันนั้น เวลาอาโกวพาพี่พายุออกไปฉี่และอึที่สนามหญ้า พี่พายุก็ยังกลัวและทำจมูกฟุดฟิดดมกลิ่นในอากาศอยู่ตลอดเวลา หลังจากนั้นไม่นานเพื่อนบ้านตรงข้ามกับบ้านของอาโกวก็มาปลูกบ้าน มีรถขนดินคันใหญ่เสียงดังมากเข้ามาทำงาน มีการตอกเสาเข็ม ฯลฯ พี่พายุคงจะยังฝังใจเรื่องช้างตัวนั้นอยู่ แล้วช้างตัวใหม่นี่ยิ่งน่ากลัวกว่าช้างดำดำตัวนั้นเสียอีก เพราะนอกจากจะตัวโตกว่าแล้ว ยังส่งเสียงขู่คำรามดั๊งดังอีกด้วย ตั้งแต่นั้นมาพี่พายุก็ระแวงและตระหนกตกใจกับเสียงดังๆ

ถึงพี่พายุจะอ้างว่าพี่พายุเป็นลูกผู้ชายตัวจริงแต่พี่พายุก็ขี้อ้อนค่ะ น้องน้ำมนต์เคยเล่าแล้วว่าเวลาพี่พายุได้ขนม พี่พายุจะคาบไปให้อาโกวถือให้พี่พายุกัดกิน หรือให้อาโกวบิเป็นชิ้นเล็ก แล้วพี่พายุก็กินจากมือของอาโกว และเวลานอนกินขนมกับอาโกวพี่พายุจะต้องเอาขาหน้า 1 ขาหรือทั้ง 2 ขาวางพาดไว้บนตักของอาโกว หรือบางทีพี่พายุก็เอาขาหน้ากดทับมืออาโกวไว้ให้อยู่นิ่งๆ พี่พายุจะได้กัดแทะได้สะดวกๆ บางครั้งพี่พายุไม่ยอมกินข้าว อาโกวต้องนั่งถือชามข้าวให้ พี่พายุถึงจะยอมกินค่ะ บางทีก็หนักข้อกว่านั้น คือ ถึงอาโกวจะถือชามข้าวให้ พี่พายุก็ยังไม่ยอมกิน อาโกวก็ต้องป้อนทีละคำ โดยอาโกวเอานิ้วมือควักข้าวในชามของพี่พายุ แล้วยื่นให้พี่พายุกินจากมือของอาโกว วันไหนที่พี่พายุกลัวเสียงดังๆ พี่พายุจะขึ้นไปหลบภัยอยู่บนชิงช้า ถ้าพี่พายุขึ้นชิงช้าตอนก่อนกินข้าว ก็เป็นอันว่าวันนั้นอาโกวต้องป้อนข้าวพี่พายุ ไม่งั้นพี่พายุจะเข้ากรงโดยไม่กินข้าวค่ะ บางวันถึงไม่มีอะไรให้พี่พายุต้องตื่นกลัว แต่พี่พายุก็อ้อนให้อาโกวป้อนข้าวให้ อย่างเมื่อวันอาทิตย์ที่แล้ว ครอบครัวของพี่ชายอาโกวมารับอาโกวและอาม่าไปกินข้าวข้างนอก พี่พายุก็งอน ไม่ยอมกินข้าว อาโกวไม่อยากให้พี่พายุต้องหิ้วท้องรออาโกว อาโกวเลยต้องป้อนข้าวพี่พายุ ทุกคนมายืนมุงดูอยู่หน้าอาณาจักรของพี่พายุ พี่พายุก็ไม่ยักกะอายพวกไทยมุง นั่งให้อาโกวป้อนข้าวโชว์หน้าเฉยตาเฉยเลยค่ะ บางทีน้องน้ำมนต์ก็อ้อนให้อาโกวป้อนข้าวให้เหมือนกันค่ะ แต่ตอนไหนที่อาโกวจับน้องน้ำมนต์กินยา น้องน้ำมนต์จะไม่ยอมให้อาโกวป้อนอะไรให้น้องน้ำมนต์ทั้งนั้นแหละค่ะ พี่จอยเลยมักจะเป็นคนป้อนข้าวและป้อนขนมให้น้องน้ำมนต์ เพราะเวลาอาโกวซื้ออะไรใหม่ๆมาให้กิน น้องน้ำมนต์จะไม่ผลีผลามกินของที่น้องน้ำมนต์ไม่เคยกินมาก่อนหรอกค่ะ พี่จอยต้องกินให้ดูแล้วชมว่าอร่อย พอน้องน้ำมนต์เห็นพี่จอยกินไปชมไป น้องน้ำมนต์ก็อยากกินขึ้นมาบ้าง พอพี่จอยยื่นให้ น้องน้ำมนต์ก็เลยช่วยกินเป็นเพื่อนพี่จอยค่ะ พี่จอยก็กินไปด้วย ป้อนน้องน้ำมนต์ไปด้วย เรื่องกินนี่น้องน้ำมนต์ไว้ใจพี่จอยมากกว่าอาโกวค่ะ เพราะพี่จอยไม่เคยหักหาญน้ำใจน้องน้ำมนต์ พี่จอยไม่เคยบังคับให้น้องน้ำมนต์กินยาเหมือนอย่างที่อาโกวชอบทำหรอกค่ะ

ตอนน้องน้ำมนต์เล็กๆ น้องมนต์ก็อ้อนอาโกวค่ะ น้องน้ำมนต์ชอบอยู่ใกล้ๆอาโกว พอถึงเวลาต้องเข้ากรง น้องน้ำมนต์ก็ไม่อยากไปเลยค่ะ น้องน้ำมนต์อยากอยู่ในบ้านกับอาโกว พอพี่จอยจะมาเอาตัวน้องน้ำมนต์ไปเข้ากรง น้องน้ำมนต์ก็คอยขู่ไม่ให้พี่จอยเข้าใกล้ พี่จอยยื่นมือมาจับตัวน้องน้ำมนต์ไม่ได้เลยค่ะ น้องน้ำมนต์จะคอยขู่พี่จอยว่า "น้องน้ำมนต์กัดจริงๆด้วยนะจะบอกให้" ร้อนถึงอาโกวต้องมาอุ้มน้องน้ำมนต์ น้องน้ำมนต์ก็ให้อาโกวอุ้มแต่โดยดี แล้วอาโกวก็ยื่นน้องน้ำมนต์ให้พี่จอยรับไป น้องน้ำมนต์ก็ยอมให้พี่จอยอุ้มต่อ และเอาน้องน้ำมนต์เข้ากรงโดยไม่เกี่ยงงอนเลยค่ะ น้องน้ำมนต์ขออย่างเดียว ขอให้ผ่านมือของอาโกวเท่านั้น น้องน้ำมนต์ไม่ยอมให้ใครมาอุ้ม เอาตัวของน้องน้ำมนต์ไปต่อหน้าต่อตาอาโกวหรอกค่ะ พอน้องน้ำมนต์โตขึ้น อาโกวอุ้มน้องน้ำมนต์ไม่ไหว น้องน้ำมนต์ก็เลยเลิกอ้อนให้อาโกวอุ้ม พอถึงเวลานอน น้องน้ำมนต์จะไปยืนรอที่หน้ากรงเลยค่ะ ก็กรงที่พี่พายุจองเอาไว้นั่นแหละค่ะ

------------------------------------------------

ตั้งแต่พี่พายุต้องอยู่นอกบ้านเป็นส่วนใหญ่และมีแต่อาโกวกับพี่จอยเท่านั้น ที่เข้าไปหาพี่พายุในอาณาจักรของพี่พายุได้ ตอนแรกๆที่อาโกวตั้งกติกาว่าพี่พายุจะเข้าบ้านได้เฉพาะเวลาที่อาโกวอยู่บ้านเท่านั้น พี่พายุยังไม่รู้กติกาค่ะ เวลาที่พี่พายุอยากจะเข้าบ้าน พี่พายุจะมาเขย่าประตูห้องนั่งเล่นเหมือนทุกที ซึ่งแต่เดิมอาม่าหรือคนอื่นๆจะเปิดประตูรับพี่พายุเข้าบ้าน แต่พออาโกวตั้งกติกาแล้ว ก็ไม่มีใครเปิดประตูให้พี่พายุเข้าบ้านอีก หลายวันเข้าพี่พายุก็เข้าใจว่าถึงเขย่าประตูไปก็ไม่มีประโยชน์ พี่พายุก็เลยเลิกเขย่าประตู (เว้นแต่เวลาฝนตกฟ้าคะนองหรือมีเสียงดัง ซึ่งพี่พายุกลัว) ไม่มีใครรู้หรอกค่ะว่าตอนที่พี่พายุยังไม่รู้กติกาว่าถ้าอาโกวไม่อยู่บ้านพี่พายุจะเข้าบ้านไม่ได้นั้น พี่พายุคิดอย่างไร พี่พายุอาจจะคิดอย่างที่โกวป้าให้คำบรรยายรูป ที่น้องน้ำมนต์จะโพสต์ในวันนี้และในวันพรุ่งนี้ด้วยก็ได้ค่ะ

รูปที่ 317 "ยู้ฮู! อาโกวคร๊าบ พายุอยู่ตรงนี้คร๊าบ"

ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย พายุ วงศ์วายุ - Friday, 26 August 2005, 12:56PM
 
รูปที่ 318 "ถ้าโกวมีหัวใจเหมือนยุสักหน่อย โกวคงไม่ปล่อยให้ยุต้องคอยยังงี้
โกวคงมองซึ้งถึงไม้ตรี (รวมไปถึงไม้โทและไม้เอกด้วย)
โกวคงมองซึ้งถึงความภักดี ที่(ยุ)มี(ให้โกว)เรื่อยมา"

ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย จิตรใส สิระชัยนันท์ - Wednesday, 10 August 2005, 09:07AM
  น่าอิจฉาอาโกวจังเลยค่ะ  มีเด็กๆ สองชีวิตคอยออดอ้อน  คงมีความสุขมากเลยนะคะ ยักคิ้ว
ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย I love Bangkaew - Wednesday, 10 August 2005, 10:39AM
 

My darling, Payu. Are you lonesome tonight?

Do you need me tonight?

I’m waiting for you in Sacramento.

Thim, Sacramento, 8.41 PM.

ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย พายุ วงศ์วายุ - Friday, 26 August 2005, 01:06PM
 
สวัสดีครับ พายุมาแล้วครับ หลังจากที่น้องน้ำมนต์ดุนหลังพายุให้เข้ามาคุยแทน น้องเค้าก็แว้บไปแบบไม่เหลียวหลังเลยครับ ไม่รู้จะอายอะไรกันนักหนา พายุไม่รู้หรอกครับว่าน้องน้ำมนต์กำลังใช้มารยาหญิงเล่มเกวียนไหนอยู่ ช่างน้องเค้าเถอะครับ มาคุยกันเรื่องของพายุดีกว่าครับ

น้องน้ำมนต์เคยเล่าแล้วว่านอกจากโกวป้าแล้ว พายุเคยกัดคนอื่นๆ อีก 3 คน (ถือว่าเป็นคนในบ้าน 2 คน) แต่การกัดโกวป้าเป็นการกัดครั้งใหญ่ครับ ตอนนั้นอาโกวก็ยังไม่คิดว่าพายุเป็นหมาดุ (แต่อาโกวก็รู้สึกตั้งแต่พายุเล็กๆแล้วครับว่าพายุอารมณ์ร้อน เอาแต่ใจ และเวลาโมโหก็มักจะลืมตัว) อาโกวคิดว่าวันที่พายุกัดโกวป้านั้นเป็นเพราะพายุอยากออกไปข้างนอก เพราะใครๆก็ไปรวมตัวกันอยู่ในอาณาจักรของพายุ และพายุไม่พอใจที่โกวติ๋มเข้าไปบุกรุกอาณาจักรของพายุ พอโกวป้ามายกตัวพายุ จะให้เดินไปที่อื่น พายุก็เลยโกรธมากจนลืมตัว หลังจากที่พายุกัดโกวป้าแล้ว อาโกวก็ยังให้พายุอยู่ในบ้านเหมือนเดิม (ยกเว้นวันเสาร์ซึ่งเป็นวันที่โกวป้ากับโกวติ๋มมาที่บ้าน) จนกระทั่งพายุกำแหงไปคำรามใส่อาม่าเข้า พี่ชายของอาโกวและอาโกวจึงคิดว่า ขนาดอาม่านั่งอยู่เฉยๆ พายุยังขู่อาม่า เมื่อพายุแสดงความไม่พอใจโดยไม่มีเหตุผลขนาดนี้ ก็คงจะปล่อยไว้เหมือนเดิมไม่ได้แล้ว เพราะเวลาอาโกวไปทำงานก็จะมีแต่อาม่าอยู่ในบ้านกับพายุและน้องน้ำมนต์ ส่วนพี่จอยก็จะทำงานอยู่ในครัวและที่ลานซักล้างเป็นส่วนใหญ่ อาโกวจึงพาพายุไปผ่าตัดทำหมันและตั้งกติกาว่าถ้าอาโกวไม่อยู่บ้านก็ห้ามพายุเข้าบ้าน

อาโกวคิดว่าการส่งพายุไปโรงเรียนหลังจากที่เกิดเรื่องแล้วคงจะไม่ช่วยอะไรมากนัก อาโกวบอกครับว่าใครจะมารักและอดทนกับพายุเท่ากับอาโกวและคนในครอบครัว ถ้าพายุเกิดไปดุที่โรงเรียนก็คงจะไปกันใหญ่ อาโกวกลัวว่าพายุอาจจะถูกทำร้าย ถูกให้ยาซึม หรือถูกขังกรงน่ะครับ ที่สำคัญคืออาโกวกลัวว่าพายุจะรู้สึกว่าถูกทอดทิ้ง แล้วก็จะยิ่งดุใหญ่เลยครับทีนี้ อาโกวเลยคิดว่าให้คนในบ้านปรับตัวเสียใหม่จะเป็นวิธีที่ดีที่สุด (บอกให้คนปรับตัวน่ะบอกได้ง่ายกว่าบอกให้หมาปรับตัวเยอะเลยครับ) อาโกวบอกให้ทุกคนระวังตัวให้มากขึ้น และคอยสังเกตอารมณ์ของพายุ ถ้าพายุอารมณ์ไม่ดี ก็อย่าเข้าใกล้พายุ เวลาใครเข้าบ้านมาและทักทายพายุที่ประตูรั้วหน้าอาณาจักรของพายุ ถ้าพายุอารมณ์ดี เข้าไปยืน 2 ขาเกาะรั้วหรือไปยืนใกล้ๆรั้ว ก็ลูบหัวลูบตัวพายุได้ แต่ถ้าพายุไม่เข้าไปใกล้รั้ว ก็ให้ทักทายพายุอยู่ห่างๆ แล้วอาโกวก็จะคอยพูดคุยกับพายุ ให้พายุอารมณ์ดีขึ้นและใจเย็นลงครับ

อาโกวบอกพายุครับว่าอาโกวไม่เคยผิดหวังหรือคิดว่าตัวเองคิดผิดที่เลี้ยงหมาบางแก้ว มีอยู่บ้างที่อาโกวกลุ้มใจและสงสารพายุและน้องน้ำมนต์ (ที่พายุอารมณ์ร้อนและน้องน้ำมนต์ก็ไม่แข็งแรง) แต่อาโกวก็มีความสุขที่ได้เลี้ยงพายุและน้องน้ำมนต์ครับ ตอนที่พายุก่อเรื่องกับโกวป้า อาโกวเสียใจมากที่พายุทำให้โกวป้าต้องเจ็บตัว และทำให้พายุต้องขาดคนที่จะเล่นด้วยอย่างใกล้ชิดไปหลายคน โดยเฉพาะโกวป้าซึ่งรักพายุและชอบชวนพายุวิ่งเล่นไล่จับ อาโกวมักจะนั่งพูดคุยกับพายุว่าให้พายุใจเย็นๆ อย่าโมโหง่าย และอาโกวโทษตัวเองว่าคงเป็นเพราะอาโกวเลี้ยงพายุไม่ดีพอ (คือ เลี้ยงไม่เป็น) เวลาที่อาโกวเห็นพายุต้องยืนเล่นกับคนอื่นผ่านรั้ว อาโกวบอกว่าอาโกวสงสารพายุมากครับ เพราะตอนแรกๆพายุจะขมวดคิ้วเหมือนพายุสงสัยว่า ทำไมใครๆถึงไม่เข้ามาเล่นกับพายุเหมือนแต่ก่อน อาโกวบอกพายุว่าอาโกวรู้ว่าพายุฉลาด พายุต้องเข้าใจและรู้ว่าตัวเองทำผิด และพายุก็รู้ด้วยว่าทุกคนให้อภัยพายุ อาโกวชมพายุครับว่าเดี๋ยวนี้พายุสงบลงและสำรวมมากขึ้น อาโกวคิดว่าน่าจะเป็นผลมาจากการที่อาโกวพูดคุยกับพายุ บวกกับการที่พายุทำหมัน และพายุอายุมากขึ้นด้วยน่ะครับ

พายุเคยเล่าไว้ตั้งแต่วันแรกที่พายุเข้ามาตั้งกระทู้ "พายุและน้ำมนต์" นะครับว่า เพื่อนที่ทำงานของอาโกวบอกอาโกวว่า หมาบางแก้วเป็นหมาที่ดุและสายพันธุ์ยังไม่นิ่ง ถ้าไม่อยากจะมีปัญหากับเพื่อนบ้านก็อย่าเลี้ยงหมาบางแก้ว เพื่อนของเขาเลี้ยงหมาบางแก้วอยู่ตัวหนึ่ง ในที่สุดก็เลี้ยงไม่ไหว เพราะหมาตัวนั้นกัดแทะเก่งมาก แม้แต่อะไรต่อมิอะไรใต้ท้องรถก็ไม่เว้น เขาก็เลยเอาเจ้าตัวยุ่งไปฝากเลี้ยงไว้ที่ รพส. แห่งหนึ่ง และประกาศว่าถ้าใครอยากได้หมาตัวนั้น เขาก็จะยกให้ หมาตัวนั้นไม่ชอบใจเลยครับที่โดนเอาตัวไปขังกรง เจ้าหน้าที่ที่เอาข้าวไปให้กินโดนขู่จะกัดทุกวันเลยครับ ตอนที่อาโกวได้ยินเรื่องนี้ อาโกวคิดว่าอาโกวจะไม่มีวันทำอย่างนั้นกับหมาของอาโกวเด็ดขาด และอาโกวก็หาทางป้องกันไม่ให้เกิดปัญหากับเพื่อนบ้าน (คือพี่ชายของอาโกวเอง) โดยการกั้นรั้ว ให้พายุมีอาณาจักรที่พายุจะวิ่งเล่นโดยไม่ไปยุ่งเกี่ยวกับข้าวของหรือหมาตัวเล็กๆ ของบ้านพี่ชายของอาโกว แต่พายุและน้องน้ำมนต์ก็มีโอกาสหลุดออกไปทางลานซักล้าง ไปปะทะกับหมาบ้านโน้นอยู่ 2-3 ครั้ง มันน่าเสียดายตรงที่พายุไม่สบโอกาสที่จะไปทำลายข้าวของ และขุดสนามหญ้าบ้านโน้นเหมือนอย่างที่พายุทำที่บ้านของอาโกวเลยละครับ

อาโกวพยายามอยู่กับพายุมากขึ้นเพื่อชดเชยเวลาที่พายุเคยได้รับจากคนอื่นๆ อาโกวยืนยันครับว่าทุกวันนี้ทั้งอาโกวและพายุต่างก็ปรับตัวเข้ากันได้ดี พายุเองก็ยอมรับกติกาว่าจะเข้าบ้านได้เฉพาะเวลาที่อาโกวอยู่บ้านเท่านั้น วันอาทิตย์ซึ่งเป็นวันที่พายุได้เข้าบ้าน อาโกวจะออกมานอนเล่นบนชิงช้าเป็นเพื่อนพายุจนสาย ถ้าวันไหนอาโกวต้องออกไปซื้ออาหารเที่ยงมากิน พายุก็จะได้เข้าบ้านหลังจากที่อาโกวกับอาม่ากินข้าวเที่ยงเสร็จแล้ว ส่วนในวันที่ไม่ต้องออกไปซื้ออาหารเที่ยง อาโกวก็จะปลุกพี่พลอย (คู่อริของพายุเองครับ) ตอนประมาณ 9 โมง ให้พี่พลอยไปนอนต่อที่บ้านโน้น พี่พลอยก็จะโวยวายว่าอาโกวเห็นหมาดีกว่าหลาน ไล่หลานออกจากบ้านเพื่อจะเอาหมาเข้าบ้าน แต่พายุว่าอาโกวทำถูกต้องแล้วครับ ก็วันอาทิตย์มันเป็นวันของพายุน่ะครับ พายุก็ต้องมีสิทธิ์ที่จะได้อยู่ในบ้านมากกว่าพี่พลอยซิครับ พี่พลอยไปฟ้องป้าติ๋มด้วยหละครับ ป้าติ๋มเลยเตือนสติพี่พลอยว่า พี่พลอยน่ะเป็นแค่หลานของอาโกว แต่พายุเนี่ยะลูกรักของอาโกวเชียวนะ พี่พลอยจะมาเทียบชั้นกับพายุได้ยังไง พี่พลอยเลยจ๋อยไปเลยครับ

ในช่วงหลายอาทิตย์ที่ผ่านมานี้พายุเริ่มเรียนรู้ว่าถึงจะไม่ใช่วันอาทิตย์ แต่ถ้าอาโกวอยู่บ้าน พายุก็เข้าบ้านได้ เพราะถ้าวันไหนอาโกวกลับจากที่ทำงานเร็ว และมีเวลาสัก 2-3 ชั่วโมงก่อนกินข้าวเย็น อาโกวจะเปิดประตูรับพายุเข้าบ้าน เวลาพายุได้เข้าบ้าน พายุก็จะสำรวจบ้านทั้งชั้นล่างและชั้นบน ตอนที่พายุสำรวจบ้านชั้นบน บางวันพายุก็จะทำเครื่องหมายสำแดงอาณาเขตของพายุไว้ให้เป็นที่ประจักษ์ ถ้าพี่จอยเป็นคนมาเจอเครื่องหมายของพายุ พี่จอยก็แค่ลบเครื่องหมายของพายุทิ้งเท่านั้นเอง แต่ถ้าอาโกวเป็นคนเจอ นอกจากเครื่องหมายของพายุจะโดนลบทิ้งแล้ว ตัวของพายุเองก็โดนอาโกวอุ้ม 2 ขาออกไปทิ้งด้วยครับ (พายุละเซ็งอาโกวจริงๆเลย อาโกวช่างเป็นคนไม่มีอารมณ์ขันกับพฤติกรรมชวนหัวของพายุเอาซะเลย) ปกติพายุจะได้อยู่ในบ้านจนใกล้เวลากินข้าวเย็น พายุก็จะโดนอาโกวอุ้ม 2 ขาออกไป พายุไม่ยอมเดินออกไปเองหรอกครับ เพราะพายุอยากอยู่ในบ้านกับอาโกวเหมือนน้องน้ำมนต์น่ะครับ แล้วเมื่อ 2-3 อาทิตย์ที่ผ่านมานี้พายุก็ได้เรียนรู้เพิ่มขึ้นว่า ถึงจะไม่ใช่วันอาทิตย์ และถึงอาโกวจะไม่อยู่บ้าน พายุก็เข้าบ้านได้ครับ ตอนแรกพายุเขย่าประตูห้องนั่งเล่นวันที่ฝนตกฟ้าคะนอง อาม่าก็ให้พี่จอยเปิดประตูรับพายุเข้าบ้าน และหลังจากที่อาโกวเปิดประตูรับพายุเข้าบ้านตอนเย็นบ่อยๆ พายุก็เลยคิดว่าพายุไม่เห็นจะต้องรอทั้งวัน เพื่อให้อาโกวมาเปิดประตูรับพายุเข้าบ้านตอนเย็นเลย ถ้าวันไหนพายุอยากเข้าบ้าน พายุก็จะมานั่งๆนอนๆอยู่บนระเบียงหน้าห้องนั่งเล่น คอยเวลาที่พี่จอยมาแง้มประตูเรียกน้องน้ำมนต์เข้าบ้าน น้องน้ำมนต์ก็มัวแต่ต้วมเตี้ยมอยู่ กว่าจะเยื้องย่างมาถึง พายุผู้ปราดเปรียวก็แทรกตัวผ่านพี่จอยผลุบเข้าบ้านไปเลยครับ ถึงอาม่าจะยังไม่สู้วางใจพายุนัก แต่อาม่าก็สงสารพายุ พี่จอยจะชวนพายุไปอยู่ห้องอื่น พอพายุออกจากห้องนั่งเล่น อาม่าก็ให้พี่จอยเลื่อนประตูกระจกระหว่างห้องนั่งเล่นกับห้องกินข้าว พอพายุพ้นจากห้องกินข้าว พี่จอยก็จะเลื่อนประตูกระจกระหว่างห้องกินข้าวกับห้องแพนทรี พายุก็แบ่งพื้นที่กับอาม่าฝ่ายละ 2 ห้องเท่าๆกัน อาม่าก็อยู่ที่ห้องนั่งเล่นกับห้องกินข้าว ส่วนพายุก็อยู่ที่ห้องแพนทรีกับห้องครัว แถมพายุยังมีลานซักล้างไว้นอนเล่นชมวิวนอกบ้าน เห็นทั้งรถและคนผ่านไปผ่านมาที่ถนนหน้าบ้านได้อีกด้วยครับ น้องน้ำมนต์แบ่งเวลาให้ทั้ง 2 ฝ่าย บางทีน้องน้ำมนต์ก็อยู่เป็นเพื่อนอาม่า แต่บางทีน้องเค้าก็มาอยู่เป็นเพื่อนพายุครับ

------------------------------------------------

รูปสุดท้ายของอัลบั้มชุด "หนุ่มน้อยพายุกับสาวน้อยน้ำมนต์" ที่น้องน้ำมนต์ให้พายุเอามาโพสต์วันนี้ไม่ใช่รูปปัจจุบันนะครับ แต่เป็นรูปของโกวป้ากับพายุเมื่อครั้ง "วันวานยังหวานอยู่" ซึ่งพายุเคยเอารูปนี้มาโพสต์ก่อนหน้านี้แล้ว ที่จริงมีอีกรูปหนึ่งที่ทั้งโกวป้าและพายุหันหน้าสู้กล้อง แต่พายุและน้องน้ำมนต์ชอบรูปนี้มากกว่า เพราะมันดูเป็นธรรมชาติ และแสดงถึงความรักและความผูกพัน ระหว่างโกวป้ากับพายุได้ดีครับ หน้าของโกวป้าก็น่าเลีย และโกวป้าก็ชอบให้พายุเลียหน้าโกวป้าด้วยครับ ไม่งั้นโกวป้าคงไม่มาให้พายุเลียหน้าให้ทุกเช้าวันเสาร์หรอกครับ

รูปที่ 319 "อาโกวครับ พายุข้องใจครับ พายุอยากรู้จัง
พายุยังเป็นลูกรักของอาโกวอยู่รึเปล่าครับ"

ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย พายุ วงศ์วายุ - Friday, 26 August 2005, 01:08PM
 
รูปที่ 320 "เป็นสิครับ อาโกวรักพายุ โกวป้าก็รักพายุนะครับ"

"พายุก้อรักโกวป้าเหมือนกันคร๊าบ รักแบบแผล็บๆเลยคร๊าบ"

ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย น้ำมนต์ วงศ์มินตรา - Friday, 26 August 2005, 11:43AM
 
น้องน้ำมนต์แถมให้รูปนึงค่ะ รูปนี้อาโกวเพิ่งถ่ายให้น้องน้ำมนต์เมื่อวันอาทิตย์ที่ 31 กรกฎาคม ที่ผ่านมานี้เองค่ะ โกวป้าชอบท่านอนประจำตัวของน้องน้ำมนต์ท่านี้ โกวป้าบอกว่าเหมือนตัวตุ่น แล้วต้องถ่ายมุมสูงถึงจะเห็นชัด อาโกวเลยต้องปีนขึ้นไปยืนถ่ายรูปนี้บนเก้าอี้ค่ะ

ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย พายุ วงศ์วายุ - Friday, 26 August 2005, 01:09PM
 
พายุไม่ยอมน้อยหน้าน้องน้ำมนต์อยู่แล้วครับ นี่ไงครับ รูปพายุผูกผ้าพันคอผืนที่โกวป้าเย็บให้ แค่เห็นบั้นท้าย แฟนๆก็คงจะจำพายุได้นะครับ ถ้าถ่ายจากด้านหน้าก็ไม่เห็นผ้าพันคอของพายุสิครับ

ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
 

สวัสดีค่ะ หายไปหลายวัน ( คุณย่าเข้า รพ. เลยไปเฝ้า ตอนนี้กลับบ้านแล้วค่ะ )  ได้อ่านจุใจเลย  ท่านอนนู่น้ำมนต์นี่เหลือร้ายจริง ๆ แต่เรื่องขี้อ้อนนี่ไปเล่าให้คนที่เขาไม่ได้เลี้ยงบางแก้วฟังเขาคงนึกภาพไม่ออกเนอะ ก็ออกดูจะดุดันปานนั้น ยักคิ้ว   เวลาซูโม่อ้อนก็จะมานั่งใกล้ ๆ ให้เกาหลังเกาพุง     ตอนกินข้าวก็ถือชามป้อนให้เหมือนกันค่ะ ถึงจะยอมกิน ( แต่ถ้าเจ้านายกลับบ้านดึก ผมก็กินเองฮับ กัดฟัน ) กลางคืนนอนด้วยกันในห้องนอน ( ปลายเตียงมั่ง หน้าเตียงมั่ง ) บางทีพี่แกก็นอนหนุนขาเราเฉยเลย 5555

ได้เห็นรูปพี่พายุใส่ผ้าพันคอแล้ว จ๊าบมากคร้าบ  สีสันสดใสจริง รูปน้องน้ำมนต์ที่ถ่ายจากมุมสูงนี่  เห็นแล้ว no comment คร้าบ ตัวตลก

ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย jai dee - Thursday, 11 August 2005, 07:36AM
 

เห็นด้วยค่ะว่า “บอกให้คนปรับตัวน่ะบอกได้ง่ายกว่าบอกให้หมาปรับตัวเยอะเลยครับ”  ถ้าทุกคนคิดอย่างนี้คงไม่มีน้องหมาตัวไหนถูกทิ้งแน่ๆเลย

รูปของพี่พายุวันสองวันนี้ดูมีเครื่องหมายคำถามจริงๆด้วยค่ะ เค้าคงงงงงนะคะว่า “เกิดอะไรหว่า ทำไมตูละข้าถึงถูกอับเปหิออกมาอยู่ข้างนอกหว่า” น่าสงสารเนอะ แต่อย่าข้องใจเลยนะ อาโกวรักเจ้าเกินร้อยแน่นอนจ้ะ

ท่านอนตัวตุ่นของนู๋น้ำมนต์น่ารักจังเลย เหมือนเด็กเล็กๆนอนคว่ำหน้ายังไงยังงั้นเลยนะ แถมยังผูกผ้าพันคอเท่ๆทั้งสองตัวเลย  เฮ้อ! “อยากเก็บเธอไว้(ในหัวใจ)ทั้งสองคน(ตัว)”

ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย Pingpong \(-_-)/ - Thursday, 11 August 2005, 07:53AM
 

ปิงปองสมาธิสั้น     ยังอ่านไม่เจอว่าโกวป้าตอบหรือยังว่าทำไมน้ำมนต์ถึงชีชีแปะแป๊ะ   ไม่มีกระเลย   อาโกวพาไปร้านเสริมสวยบ้างหรือป่าว

เห็นรูปน้ำมนต์ถ่ายจากมุมสูง     ยิ่งคล้ายปิงปองใหญ่   มีจะปิ้งเหมือนกันเลย    แต่ปิงปองมีลายข้าวตอกเต็มทั่วตัว   อยากให้พามาเจอกันที่กระทรวงสาธาฯเย็นวันอาทิตย์นี้  น้องน้ำมนต์คงไม่ไล่กัดตัวอื่นเหมือนหนูเวย์   ถ้าหนูเวย์ก้าวร้าว   พี่ปิงปองจะจัดการให้  


ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย I love Bangkaew - Thursday, 11 August 2005, 08:44AM
 

น้องน้ำมนต์ไม่ต้องเอาปี๊บคลุมหัวหรือหนีหายแว๊บไปไหนหรอก "เอาม่ะ เอาม่ะ ขาวๆอวบๆ อย่างนี้ (พี่พายุ)เอาม่ะ เอาม่ะ"

แหม! อาโกว อย่างพี่พายุนี่ไม่เรียกว่าดุเลยนะ ต้องเรียกว่าอารมณ์ร้อนเอาแต่ใจ เข้าใจหาคำดีนะ

น้องน้ำมนต์ขาวผ่องดีจังเลย อย่างนี้เรียกว่า "ขาวจั๊วะน่าเจี๊ยะ" ใช่ไหมพี่พายุ รู้นะคิดอะไรอยู่ "เห็นน้อง (น้ำมนต์) แล้วใจซู่ เห็น (บั้นท้าย) หนู (น้ำมนต์) แล้วใจซ่า" 555 555

พี่พายุก็มาดแมนเสมอนะ ผ้าพันคอสวยมากๆเลยนะ สีสันตัดกับสีผิวเลย

พี่พายุไม่ต้องข้องใจหรอกเพราะอาโกวรักพวกเจ้าดั่งดวงใจ อย่าลืมสุขสันต์วันแม่อาโกวด้วยนะคร้าบ

ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย I love Bangkaew - Thursday, 11 August 2005, 09:53AM
 

What a bosom couple! Gow Pa and Payu.

Thim, Sacramento, 7.55 PM.

ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย จิตรใส สิระชัยนันท์ - Thursday, 11 August 2005, 10:10AM
 

พายุครับ! พี่ข้าวตังก็นิสัยแบบนี้แหละแต่ด้วยวัยวุฒิที่มากขึ้น  กลับมาน่ารักจนคุณพ่อคุณแม่แปลกใจ  แต่สำหรับคนอื่นแล้ว...ฮื่อ..ฮื่อ...งับ ครับ

ขอเส้นหมี่หมูตุ๋นน้องน้ำมนต์ถั่วงอกเยอะๆ ให้พี่ข้าวตังชามหนึ่งนะคร๊าบ......เร็วๆ นะคับ  หิววววว.....มากกกกกก  ยิ้ม

ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย น้อยหน่า ('.' ) - Thursday, 11 August 2005, 04:34PM
  พายุ รูปผูกผ้าพันคอหล่อมาก ว่าจะหามาพันให้นีโอสักผืนก็ไม้รู้ว่เค้าจะแทะเล่นจนเปื่อยหรือเปล่านี่ซิ

อ่านที่พายุเล่าวันนี้ พูดได้คำเดียว เศร้ามาก เศร้า ถึงโกวป้าจะพยายามถ่ายทอดให้สนุกแค่ไหน แต่ก็แฝงความเศร้าในการที่พายุต้องอยู่โดดเดี่ยว มีเพื่อนน้อยลง ดีนะที่พายุใช่หมาอ่อนแออ เข้มแข็ง รักสนุก ปั่นหัวอาโกวได้ทุกวัน กัดฟัน แต่อาโกวก็ยังรักพายุเหมือนลูกรักไม่เปลี่ยนแปลง

พายุถามอาโกวว่า พายุยังเป็นลูกรักของอาโกวมั๊ย ... เราตอบให้ก็ได้ "เป็นซิ พายุยังเป็นลูกรักของอาโกว" .. พายุลองคิดดูนะ ถ้าหมาบ้านอื่นทำอย่างนั้นกับเพื่อนของอาโกว บ้านอื่นคงสำเร็จโทษพายุไปแล้ว แต่นี้อาโกวก็ยังรัก และสงสารเรามากแค่ไหนรู้มั๊ย ทุกข์ใจที่เราใจร้อนแค่ไหนรู้มั๊ย จะมีใครเข้าใจพายุรักพายุมากขนาดนี้ ไม่ส่งพายุไปโรงเรียน เพราะกลัวว่าถ้าพายุแผลงฤทธิ์จะไม่มีใครรักสงสารเท่าอาโกว กลัวพายุจะถูกจับขังกรง กลัวพายุจะโดนทำร้าย อย่างนี้อาโกวยังไม่รักพายุอีกเหรอ ..

น้ำมนต์ หนูลดความอ้วนได้แล้วนะจ๊ะ จะเป็นตัวตุ่นอย่างอาโกวว่านะคะ ทำให้นึกถึงน้ำหวานยัยตัวแสบของสหาย ตัวนี้คงกลมกลิ้งแล้วป่านนี้ 555 น้ำมนต์เองก็น่ารัก ไม่เคยสร้างความเดือดร้อนให้อาโกว ถึงหนูจะโชคร้ายเกิดมาไม่แข็งแรง ต้องมาบังเอิญ(อร)เอาแต่นอน แต่หนูก็น่ารัก เข้าคำที่ว่า ขาว... สวย.. หมวย ..(ไม่)เซ็ก(ซี่) นีโอเห็นท่านอนในตะกร้าถึงกับอึ้ง...ตาโต แหมพี่นอนเปิดเผยดีจัง บรู๊ว.ๆ .. ..อยากจะได้พี่ไว้เชยชม อิอิอิ

วันหนึ่งถ้าเราไม่พบกัน(บนนี้) ก็รู้ไว้ว่าน้องนีโอเป็นเพื่อนในใจพี่พายุเสมอ.. เพราะนีโอก็ต้องอยู่อย่างไร้เพื่อน(เมื่อนายต้องไปทำธุระ+ทำงาน)เหมือนกัน .. พี่พายุยังโชคดีกว่านีโอมากนัก พี่พายุยังมีอาม่าที่ใจดี มีพี่จอยที่รักพี่พายุกับน้ำมนต์ มีน้องน้ำมนต์เป็นเพื่อนให้พี่พายุได้แซวชวนหัวทุกวัน .. อย่างน้อย ๆ พี่พายุไม่โดดเดี่ยวใจตัวเดียวหรอกคับ
ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย พายุ วงศ์วายุ - Friday, 26 August 2005, 01:18PM
 
คุณ pingpong ติดใจเรื่องน้องน้ำมนต์ชีชีแปะแป๊ะไม่หาย พายุขอเรียนว่าน้องน้ำมนต์ขาวมาแต่กำเนิด แต่น้องน้ำมนต์ก็มีกระสีน้ำตาลอ่อนๆที่ขาหน้าทั้ง 2 ข้าง (ถ้าดูจากรูปที่น้องน้ำมนต์ยืนหวงกระบะหวายก็จะเห็นครับ) อาโกวไม่เคยพาน้องน้ำมนต์ไปเสริมสวยที่ไหนหรอกครับ อาโกวเปิดร้านเสริมสวยให้น้องน้ำมนต์ที่บ้านครับ คือ อาบน้ำให้น้องน้ำมนต์ทุกอาทิตย์ และเป่าขนสางขนทุกครั้งที่อาบน้ำเสร็จ ส่วนวันอื่นๆถ้าอาโกวว่าง อาโกวก็สางขนแถมให้น้องน้ำมนต์ครับ พายุนี่สิขนขาวผ่อง (สิทธิชูชัย) กว่าน้องน้ำมนต์เสียอีก แถมยังไม่มีกระไม่มีแกระอะไรตรงไหนเลย (นอกจากท้องส่วนล่างที่ด่างเล็กน้อยเท่านั้น) ทำไมคุณ pingpong ไม่เห็นชมพายุบ้างล่ะครับ แล้วไอ้จะปิ้งจะแป้งอะไรนั่นน่ะ พายุก็มี๊ โธ่! พูดแล้วจะหาว่าคุย ไม่ได้โม้นะคร๊าบ ... คุณ ton รู้รึเปล่าครับว่าเพลงของคุณ ton ทำให้น้องน้ำมนต์ระเริงใจขนาดไหน น้องน้ำมนต์เดินนวยนาด เชิดหน้า ตั้งแต่วันนั้น จนวันนี้ ยังไม่เลิกเลยครับ คงเคลิ้มไปว่ากำลังเดินอยู่บนเวทีประกวดนางสาวไทย ... คุณ test ก็เหลือเกินละครับ เข้าข้างน้องน้ำมนต์จนออกนอกหน้า ตั้งแต่กระทู้ที่ 1 ยันกระทู้ที่ 4 แล้วก็คอยแต่จะหาว่าพายุเป็นหมาแซ่หลีอยู่เรื่อย พายุไม่ต้องคอยหลีน้องน้ำมนต์หรอกครับจะบอกให้ เพราะน้องน้ำมนต์เป็น "หมูในอวย" สำหรับพายุอยู่แล้วคร๊าบ ... ฝ่ายคุณแม่โอ๊ตก็คอยแต่จะเกี้ยวน้องน้ำมนต์ให้พี่ข้าวตัง แถมยังส่งรูปจ๋อหวอของพี่ข้าวตังมาทำให้ น้องน้ำมนต์ละล้าละลังและละลานใจ กะจะให้น้องน้ำมนต์หอบผ้าหอบผ่อนหนีตามซะอีก ... ต้องอย่างคุณ Jai ซิครับถึงจะเรียกว่ารักกันจริง คุณ Jai เห็นใจพายุ เข้าใจดีว่าพายุน่ะเสียหน้าขนาดไหน ที่โดนน้องน้ำมนต์ชิงพื้นที่ในตัวบ้านไปหมดทั้งหลังเลยน่ะครับ นี่พายุก็ค่อยๆทวงคืนมาได้ทีละเล็กทีละน้อยแล้วละครับ พายุค่อยๆคืบคลานเข้าไปฉกชิงคืน น้องน้ำมนต์ไม่ทันรู้ตัวหรอกครับ ... คุณ Thim Sacramento ก็ใจถึงครับ บอกว่าจะรอพายุอยู่ที่ Sacramento พายุก็รอครับ รอว่าเมื่อไหร่คุณ Thim จะส่งตั๋วเครื่องบินมาให้พายุซักที ... น้องน้ำมนต์ดีใจใหญ่เลยครับที่คุณแม่ซูโม่กลับมาทัน ขึ้นรถด่วนขบวนสุดท้ายแต่ไก่โห่ หลังจากที่ปล่อยให้น้องน้ำมนต์คอยเงกมาตั้งแต่วันจันทร์ ... ส่วนคุณน้อยหน่าก็สุดแสนจะใจเย็น ตัดสินใจมาขึ้นรถด่วนเอาเมื่อรถกำลังเคลื่อนตัวออกจากชานชาลาสถานีอย่างช้าๆ อาศัยที่วิ่งออกกำลังกายกับน้องนีโอเป็นประจำ เลยใช้ความสามารถเฉพาะตัว กระโดดเกาะราวบันไดโบกี้สุดท้ายได้ทันเวลา ก่อนที่รถด่วนจะเคลื่อนตัวพ้นชานชาลาสถานี แถมยังหอบกำลังใจมาฝากพายุเต็มอ้อมแขน (พายุจะพูดว่า "อ้อมใจ" ก็เกรงใจน้องนีโอครับ)

พายุและน้องน้ำมนต์ขอขอบพระคุณทุกท่าน (ทั้งท่านที่ได้เอ่ยนามและท่านที่ไม่ได้เอ่ยนาม) ที่เอ็นดูพายุและน้องน้ำมนต์เสมอมา พายุและน้องน้ำมนต์โชคดีอย่างมากเลยครับที่ได้รับกำลังใจและความเอ็นดูจากทุกท่าน อาโกวเองก็ดีใจที่สิ่งที่พายุและน้องน้ำมนต์นำมาเล่าในเว็บนี้ พอจะเป็นประโยชน์แก่ชุมชนคนรักบางแก้วบ้าง "เรื่องราวของพายุ น้ำมนต์ และอาโกว" ได้ดำเนินมาจนถึงบทสุดท้ายที่ผู้เกี่ยวข้องทุกฝ่ายอยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข เข้าใจในข้อจำกัดของกันและกัน พายุและน้องน้ำมนต์ได้รับความรัก ความเอาใจใส่ดูแล และการให้อภัยจากอาโกวและญาติสนิทมิตรสหายของอาโกวอย่างมากครับ

โกวป้าฝากข้อความมาครับว่า "ลาก่อนสำหรับวันนี้ ขอลาทีทั้งที่อาลัย ... จำจากไปเพราะเวลา หวังว่าคุณคงเห็นใจ" เห็นใจโกวป้าเถอะครับ ตอนนี้โกวป้ามีงานทางวิชาการเข้ามาให้ทำด่วน ถ้าโกวป้ายังขืนติ๊งหน่องติ๊งหน่องอยู่ตรงนี้ โกวป้าเกรงว่าจะโดนเพื่อนร่วมงานรุ่นน้องถอนหงอกเอาครับ พายุแอบกระซิบนะครับว่าปีหน้าโกวป้าก็จะอายุ 60 ปีแล้ว (แก่งั่กจริงๆเลยครับ ขอบอก!) โกวป้าบ่นกับพายุว่าที่จริงโกวป้าน่าจะเป็นผู้ที่ควรคู่กับวลี "หญิงชรากับหมาบางแก้ว" มากกว่าคุณน้อยหน่าอยู่หลายขุม แต่คุณน้อยหน่าได้รับเอกสิทธิ์ในวลี "หญิง(ชรา)กับหมาบางแก้ว" ไปแล้วโดยชอบธรรม พายุก็เลยปลอบใจโกวป้าว่าอย่าน้อยใจไปเลย พายุจะหาวลีที่เหมาะกับโกวป้าให้เอง และวลีที่พายุคิดว่าเหมาะกับโกวป้าที่สุดคือ "หญิงชรา(มาก)กับหมาบางแก้ว(2 ตัว)" ครับ แค่นี้โกวป้าก็กินขาดคุณน้อยหน่าแล้วครับ ทั้งด้านความชราและด้านจำนวนหมาบางแก้ว เพราะคุณน้อยหน่าเป็นแค่ "หญิง(ชรา)" แต่โกวป้าน่ะเป็นตั้ง "หญิงชรา(มาก)" แล้วคุณน้อยหน่าก็มีน้องนีโอเป็นเจ้าตัวยุ่งอยู่เพียงตัวเดียว แต่โกวป้ามีทั้งพายุและน้องน้ำมนต์เป็นเจ้าตัวยุ่ง(ยาก)ครับ

อาโกวขอถือโอกาสนี้ฝากเนื้อเพลง "ความสุขความทรงจำไม่มีที่สิ้นสุด" ของคุณธงไชย แมคอินไตย์ มาแทนความรู้สึกของอาโกวที่มีต่อสมาชิกในชุมชนคนรักบางแก้ว ดังนี้ครับ

ฝากใจไว้ให้เธอกับฉัน ... ห่วงใยกันทุกๆวันเวลา
ด้วยรักที่เราเคยสร้างมา ... หมั่นรักษาและคอยดูแลดวงใจ
สบายเหมือนที่เคยบอกกัน ... ถูกใจกันก็ยังคบกันไป
สร้างสมความรู้สึกมากมาย ... เก็บเอาไว้เป็นกำลังใจที่ดี
เก็บไว้ทุกๆเรื่องราว ... รอยยิ้มที่เราเคยมี
เก็บไว้รวมกันเป็นภาพที่ดี ... สิ่งเหล่านี้คือความทรงจำตลอดไป
ด้วยรักและด้วยความผูกพัน ... เมื่อมีวันที่ตัวฉันต้องไป
จะขอขอฝากหัวใจ ... ฝากเอาไว้แทนคำขอบใจจริงๆ
เก็บไว้ทุกๆเรื่องราว ... รอยยิ้มที่เราเคยมี
เก็บไว้รวมกันเป็นภาพที่ดี ... สิ่งเหล่านี้คือความทรงจำตลอดไป
ด้วยรักและด้วยความผูกพัน ... เมื่อมีวันที่ตัวฉันต้องไป
จะขอขอฝากหัวใจ ... ฝากเอาไว้แทนคำขอบใจจริงๆ
สิ่งเหล่านี้คือความทรงจำตลอดไป

น้องน้ำมนต์ฝากให้พายุเอารูปปัจจุบันของพายุและน้องน้ำมนต์มาโพสต์เพื่อปิดกระทู้ "วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ" ด้วยครับ โกวติ๋มถ่ายรูปนี้ให้เมื่อวันอาทิตย์ที่ 31 กรกฎาคม ที่ผ่านมานี้เหมือนกันครับ คงจะเห็นกระดูกแท่งใหญ่ของพายุที่น้องน้ำมนต์ชอบขอยืมไปนอนกอด และเห็นกรง 2 กรงที่ไม่ว่าพายุจะจองกรงไหน น้องน้ำมนต์ก็จะต้องแอบย่องไปชิงกรงนั้นเวลาที่พายุเพลินกินขนม แล้วก็เห็นชิงช้าที่น้องน้ำมนต์ต้องยืนเรียกพลังเวลาจะยกตัวขึ้นเอาขาหน้า 2 ขาเกาะชิงช้า ในรูปนี้น้องน้ำมนต์ใส่เสื้อสายเดี่ยวสีชมพูที่โกวป้าตัดให้ และผูกผ้าพันคอที่พี่สาวของโกวติ๋มเย็บให้ด้วยครับ แต่เห็นเสื้อสายเดี่ยวไม่ชัด เพราะเป็นเสื้อสีชมพูอ่อน สีเสื้อเลยกลืนไปกับขนสีขาวของน้องน้ำมนต์ พอน้องน้ำมนต์ใส่เสื้อแล้วขนเลยฟุบไป ทำให้ดูตัวบางไปหน่อย แต่สำหรับพายุแล้ว ยังไงยังไงน้องน้ำมนต์ก็น่ารักเสมอ ก็ดูซิครับ พายุมองตามน้องน้ำมนต์ด้วยสายตาที่รัก และห่วงใยน้องน้ำมนต์อย่างมาก แล้วมันก็จะเป็นอย่างนี้ตลอดไป ก็พายุบอกน้องน้ำมนต์ไว้ไงครับว่า "จะฮักน้องบ่มีหน่าย" พายุเป็นลูกผู้ชายและเป็นสุภาพบุรุษ พายุต้องรักษาคำพูดครับ

พายุและน้องน้ำมนต์ต้องขอลาทุกท่านครับ สวัสดีครับ

ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย น้ำมนต์ วงศ์มินตรา - Friday, 26 August 2005, 01:26PM
 
ถ้าคิดถึงพี่พายุและน้องน้ำมนต์ก็ขอเชิญไปเยี่ยมชมเว็บส่วนตัวของน้องน้ำมนต์ที่คุณ pingpong กรุณาตั้งชื่อให้ว่า "เรื่องราวของพายุ น้ำมนต์ และอาโกว" ที่ http://nammon.bangkaew.com/ นะคะ เว็บนี้มีกระทู้ของพี่พายุและน้องน้ำมนต์อยู่ 4 กระทู้ คือ

1. พายุและน้ำมนต์
2. น้ำมนต์และพายุ
3. วงศ์มินตราและวงศ์วายุ
4. วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ

พี่พายุบอกว่าเว็บ nammon ของแท้และดั้งเดิมจะต้องมีรูปของพี่พายุและน้องน้ำมนต์รูปนี้เป็นสำคัญ ขอบพระคุณและสวัสดีค่ะ

ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย I love Bangkaew - Tuesday, 16 August 2005, 10:01AM
 

ฮือฮือ ไม่จบไม่ได้หรือ แล้วต่อไปนี้เช้าขึ้นมาจะทำอะไรดีล่ะ คิดแล้วเศร้า ฮือฮือ

ชีวิตฉันมีแต่หมาพาไป จะเดินหนใดมีหมานำ ชีวิตฉันมีแต่หมานำ ฉันเดินก้าวตามตามหมาเดิน 
ชีวิตของฉันช่างเพลิดเพลิน ฉันเดินตามหมา..นำทาง

คงต้องมองหาหมาตัวอื่นนำ(ความเพลิดเพลินบันเทิงใจ)แล้ว คิดแล้วเศร้า ฮือฮือฮือ

ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย I love Bangkaew - Thursday, 18 August 2005, 08:31AM
 

I have confidence in sunshine
I have confidence in rain
I have confidence that spring will come again
Besides I have confidence that you will be back again.

Thank you and good luck.

From New Gen.

ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย จิตรใส สิระชัยนันท์ - Friday, 12 August 2005, 11:12PM
 
เศร้า  โกวป้าคร๊าบ  ข้าวตังจะรอน้องพายุกะน้องน้ำมนต์นะคร๊าบ
ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย I love Bangkaew - Saturday, 13 August 2005, 08:48AM
 

Payu and Nammon, take care of yourself,

and do take a good care of your Ah Gow too.

I will miss both of you a lot.

Thim, Sacramento, 6.50 PM.

ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย พรรณ์ ธิดา - Saturday, 13 August 2005, 01:05PM
  ...... "เรื่องราวของพายุ น้ำมนต์ และอาโกว" ได้ดำเนินมาจนถึงบทสุดท้าย

โกวป้าฝากข้อความมาครับว่า "ลาก่อนสำหรับวันนี้ ขอลาทีทั้งที่อาลัย . . . จำจากไปเพราะเวลา หวังว่าคุณคงเห็นใจ"

หมายฟามว่า....... เศร้า เศร้า เศร้า
ส้มเช้งจะคิดถึง พายุ และน้องน้ำมนต์ตลอดไปนะคะ
ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย ป้าชัช swine - Saturday, 13 August 2005, 05:46PM
 

เห็นใจโกวป้าจริง ๆ ค่ะ เพราะตัวเองก็กำลังประสบอยู่

อย่างไรก็ตามถึงแม้จะไม่มีเรื่องยาว ๆ ของพายุกะน้ำมนต์มาเล่าให้พวกเราฟังอีก ก็ยังหวังว่าโกวป้า อาโกว พายุและน้ำมนต์ คงยังเข้ามาเยี่ยมเยือนเว็บและให้ข้อคิดเห็นสั้น ๆ (แต่มีประโยชน์มากมาย) กับพวกเราอีกนะคะ

รอที่จะได้พบและฟังข่าวคราวของพายุและน้ำมนต์จากโกวป้าและอาโกวเสมอค่ะ

ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย jai dee - Monday, 15 August 2005, 07:05AM
 

คุณเพ็ญพรคะ ไม่มีเรื่องเล่าแล้วจริงๆหรือคะ เสร็จงานวิชาการเมื่อไหร่ก็กลับมาเขียนต่อนะคะ หรือจะรออีกปีจนเกษียณก็จะคอยอ่านค่ะเพราะสนุ๊กสนุกค่ะ นี่ยังพิมพ์เก็บไว้อ่านเลยนะคะ อยู่ว่างๆก็หยิบขึ้นมาอ่านทบทวน (ถ้าสมัยเรียนขยันอ่านอย่างนี้ ป่านฉะนี้คงรุ่งเรืองไปแล้ว ไม่ต้องรุ่งริ่งอย่างทุกวันนี้) อ่านทีไรก็อินกับเรื่องทุกทีค่ะ บางทีก็น้ำตาซึม บางทีก็หัวเราะก๊ากๆ จนคนข้างๆคิดว่าบ้าน่ะค่ะ แต่พอแบ่งปันให้เค้าอ่านบ้างก็มีอาการเดียวกับเราน่ะค่ะ จะร้องเพลงรอร๊อรอนะคะ 

ขอให้พี่พายุ นู๋น้ำมนต์ โกวป้า และอาโกวมีความสุขนะคะ  บ๊ายบายค่ะ

ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย sai mali - Monday, 15 August 2005, 09:47AM
 

ติดตามอ่านเรื่องราวของพายุ น้ำมนต์ และอาโกวมาตั้งแต่วันแรกๆ ต้องขอชื่นชมโกวป้าจากใจจริงที่สามารถนำเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ของเพื่อนสี่ขามาร้อยเรียงเป็นเรื่องได้อย่างน่าอ่านและชวนให้ติดตาม ภาคแรกเปรียบเสมือนหนังชีวิตมีโศกเศร้าเคล้าน้ำตา ภาคสองเปรียบเสมือนหนังบู๊ดุเด็ดเผ็ดมัน ภาคสามเป็นหนังกุ๊กกิ๊กอะโนเน๊ะ ภาคสุดท้ายเป็นหนังน่ารักแบบใสๆ และจบแบบ happy ending  ทุกภาคให้ความสนุกสนานบันเทิงใจแต่แทรกปนสาระและคติธรรมในการใช้ชีวิตร่วมกัน แสดงให้เห็นความรัก ความเอาใจใส่ และความอาทรที่มีต่อกันทั้งระหว่างคนกับคน หมากับหมา และคนกับหมา ซึ่งเป็นสิ่งที่กำลังขาดแคลนในสังคมทุกวันนี้ แถมยังมีเนื้อเพลงย้อนยุคทำให้หวนนึกถึงอดีตครั้งยังเยาว์ น่ารักมากๆ เลยค่ะ ช่างสรรหากันเก่งจริงๆ นะคะ

รู้สึกเสียดายที่เรื่องราวต่างๆ จะต้องจบลง ถึงแม้จะรู้อยู่ตั้งแต่แรกว่างานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา และปลอบใจตัวเองด้วยเพลง For the good times ของ Perry Como “Don't look so sad, I know it's over.  But life goes on and this ol' world will keep on turning.  Let's just be glad we had some time to spend together.”  แต่ก็อดใจหายไม่ได้เมื่อมาถึงวันที่เลิกราจริงๆ คงไม่มีอะไรจะกล่าวมากไปกว่าคำว่า “ขอบคุณค่ะ” และขอให้เป็นการลาทีที่ไม่ใช่ลาจากนะคะ ถ้ามีเรื่องราวใหม่ๆ ก็เขียนมาเล่าสู่กันฟังบ้างนะคะ จะเป็นแฟนพันธุ์แท้ตลอดไปค่ะ

ท้ายนี้ ขอมอบเนื้อเพลงท่อนนี้ให้โกวป้า อาโกว พายุ และน้ำมนต์ค่ะ

ขอมอบดอกไม้ในสวน ให้หอมอบอวลสู่ชน

จงสบสิ่งหวังให้สมตั้งใจ ให้คลายหมองหม่น

ก้าวต่อไปตราบชีวิตสุด ดุจกระแสชล

เป็นกำลังใจให้คุณ เป็นกำลังใจให้เธอ

เป็นสิ่งเสนอให้คุณ

ขอบคุณอีกครั้งค่ะ

ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย ton yasoonthon - Tuesday, 16 August 2005, 12:27PM
 

ท้องฟ้าวันนี้เงียบเหงา
ถึงคราวเราต้องจากกัน
จะนานกี่ปีกี่วัน
ฉันยัง … ไม่ลืม

เสียดายมากครับที่เรื่องเล่าเช้านี้จะจบลงเพียงแค่นี้ ทั้งๆที่ทุกอย่างยังคงดำเนินต่อไป คราวนี้ก็ไม่รู้จะหาอ่านเรื่องสนุกๆแบบนี้ได้ที่ไหนอีก คงเหงาน่าดูเหมือนขาดเพื่อนที่รู้ใจไป 1 ครอบครัวเลยล่ะครับ ว่างๆก็กลับมาทักทายกันบ้างนะครับ จะรออ่านเช่นกันครับ และ

‘สิ่งเหล่านี้คือความทรงจำตลอดไป’
ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย jai dee - Wednesday, 10 August 2005, 07:51AM
 

นู๋น้ำมนต์ไม่ต้องเอาปี๊บคลุมหัวตามที่พี่พายุแนะนำหรอกค่ะ พี่พายุอิจฉาน่ะที่ไม่มีอะไรจะโชว์

พี่น้องคู่นี้สุดจะอ้อนจริงจริ๊ง ต้องเปิบข้าวจากมือเลยหรือ เฮ้ออิจฉา

นู๋น้ำมนต์เดินเข้ากรงเองอย่างนี้ดีแล้วหล่ะ น้องๆลูกช้างแบบนี้ (ล้อเล่น) ใครจะอุ้มไหว จริงแมะ

เห็นรูปพี่พายุยืนก็รอนั่งก็รอแล้วน่าสงสารจังเลย สงสัยต้องร้องเพลงว่า

“อาโกวคร้าบ อาโกวคร้าบ พายุขอถามหน่อยคร้าบ สมมุตินะคร้าบสมมุติ สมมุติพายุทำผิด อาโกวให้อภัยพายุไม่ได้หรือคร้าบ …”

ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย Jannyfer ณัฐชาพร พูลสวัสดิ์ - Wednesday, 3 August 2005, 02:42PM
 

เอ... ว่าจะหาทู้ กองแก้วที่ช่วยล้างท่อน้ำทิ้งมาโชว์เสียหน่อย ไม่รู้หายไปไหน แหะ แหะ...

เผื่อคุณน้ำมนต์ เห็นจะได้รู้สึกเบาใจที่ อาการที่เจอเนี่ยยังน้อยยยยยยยยยย....

55555....  หมาซนดีนะคะ น่ารัก ดี ชอบ ๆๆๆๆ

ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย Pingpong \(-_-)/ - Thursday, 4 August 2005, 08:37AM
 

คุณแจน   ต้องไปค้นคำว่า แจน ที่เว็บ บ้านรักษ์บางแก้ว   จะพบก่องแก้วช่วยล้างท่อน้ำทิ้งอยู่ที่ http://www.bangkaew.com/webboard/view.php?No=106

http://www.bangkaew.com/webboard/data/imagefiles/R106-1.jpg

มีเวลา  อย่าลืมไปเขียนไดอารี่นะ  http://jannyfer.bangkaew.com/

ตอบ: วงศ์มินตราจ๊ะจ๋าวงศ์วายุ
โดย Jannyfer ณัฐชาพร พูลสวัสดิ์ - Thursday, 4 August 2005, 10:39AM
 

ขอบคุณพ่อปิงปองมากค่ะ ที่ชี้ทางสว่างให้ตาตี่ ๆ เช่นแจนเจ้าค่ะ

คาระวะคร๊าบบบบบบบ